Rennen voor je leven

De eerste Maze Runner was een jaar geleden een verrassingshit die in Nederland de toptien van best bezochte films haalde. Nu volgt het tweede deel, opnieuw naar de op jongeren – vooral jongens – gerichte boekenreeks van James Dashner.

Je moet nog wel weten hoe The Maze Runner eindigde, anders is er geen touw aan het vervolg The Scorch Trials vast te knopen. Het groepje jongens (en één meisje) dat ontsnapte aan het ondergrondse doolhof en de monsters die daar huishielden, wordt bovengronds opgevangen in een streng beveiligd complex. Maar zijn de mensen die hen helpen wel te vertrouwen, of spannen ze samen met de mysterieuze organisatie die achter het experiment zit met deze geselecteerde jongens, die immuun zijn tegen iets wat de Vuring heet?

Tijd om na te denken over wat dat precies is, krijg je niet. Geeft niet, want eigenlijk is de hele plot lariekoek, het gaat om de actiescènes. Die zijn talrijk en – op wat te lang uitgesponnen uitzonderingen na – spannend in beeld gebracht, wat knap is voor een film met zo’n beperkte opzet: jongeren die voor hun leven rennen. De grootste kracht is de met verve geschetste en fraai gevisualiseerde doemwereld die wordt opgeroepen. Die gaat heel symbolisch van donker naar licht en van stad naar natuur. Om apocalyptisch te eindigen.

    • André Waardenburg