Nieuwe clip Stromae is ‘als kunst interessant, maar ook kitsch’

De videoclip van Stromae's nummer Quand c'est?. Foto screenshot YouTube

De nieuwe clip van Stromae verbeeldt een gevecht van de Belgische zanger tegen kanker. Binnen een dag hebben meer dan 3 miljoen mensen de video op YouTube bekeken. Niet iedereen is het eens met de boodschap van het filmpje.

Het nummer Quand c’est? (Wanneer is het zover?) is niet nieuw. Het komt van Stromae’s album Racine Carrée uit 2013. Nu pas is er een videoclip bij gemaakt. Op een angstaanjagend leeg theaterpodium bindt de zanger al dansend de strijd aan met kanker, verbeeld als een stel pikzwarte tentakels.

Taalvondsten

Ook de tekst gaat over de strijd tegen kanker. Zo zingt Stromae in het Frans:

“Ja, we kennen elkaar goed. Je hebt mijn moeder al willen pakken, je bent begonnen met haar borsten. En dan de longen van mijn vader, weet je nog?”

Quand c’est klinkt in het gehoor als ‘cancer’. Zo zit de tekst vol met nog veel meer taalvondsten, schrijft tv-recensent Hans Beerekamp.

“Visueel inventief, muzikaal meeslepend, verbaal zo spitsvondig en vol woordspelletjes, is het een imponerende clip.”

Zowel bewondering als kritiek

Inmiddels staat de teller op YouTube op ruim 3,3 miljoen views. Op sociale media laten veel mensen hun waardering blijken voor de clip, die wordt omschreven als “krachtig”, “ontroerend” en “huiveringwekkend”.

Twitter avatar BarbaraSloesen Barbara Sloesen Stromae - quand c’est ? https://t.co/68o15LGeEN via @YouTube
Dit grijpt toch iedereen aan. Ontroerend. Heftig. Prachtig.
Twitter avatar helanus Hessel Frings Stromae - quand c’est ? http://t.co/NVQV5LfvoM Huiveringwekkend mooi in beeld gebracht.

Gisteravond werd de clip ook besproken bij RTL Late Night. Ook daar werd bewondering geuit, maar tegelijkertijd werd de video genuanceerd. Regisseur Dana Nechushtan, die borstkanker heeft gehad, noemde het een “duistere clip”:

“Maar dat hoeft het (kanker, red.) niet te zijn. De clip is een fase die je voelt als je kanker hebt. Voor sommigen mensen blijft dat ook zo, maar heel veel mensen genezen.”

Ook Beerekamp heeft zo zijn reserves bij de clip.

“En toch voelde ik reserves bij het omarmen van Quand c’est. In de metaforen die vaak gebruikt worden in relatie tot kanker wemelt het van de ongelijke gevechten en sluipmoordenaars. Als je bezwijkt aan de ziekte, heb je de strijd verloren, zo niet, dan heb je overwonnen. Het zijn onbeholpen, uit machteloosheid voortkomende vergelijkingen, die helaas vaak te letterlijk worden genomen. Voor je het weet ga je denken dat je door met z’n allen tegen een berg op te fietsen of in een gracht te zwemmen, je het beest zou kunnen temmen.

In dat opzicht is de clip kitsch: als kunst interessant, maar je moet er niet aan denken dat het een lijflied wordt van een geldinzamelingsactie. Gelukkig is het daarvoor net te macaber.”

Lees ook in NRC Handelsblad de volledige tv-recensie van Hans Beerekamp: Stromae danst met het kankermonster