Een sekspop? Welnee, dit is een filosofe

In Maniacs bouwt acteur Phi Nguyen een relatie op met Renée, een levensechte pop. Hij doet net alsof ze een filosofe is. „Omdat Renée niets teruggaf, werd ze een soort spiegel voor me.”

Phi Nguyen omhelst Renée, een op internet bestelde pop van 43 kilo die warm wordt, meebuigt en zacht toegeeft aan bewegingen. Foto John Stenersen

Ze is bloedmooi, luistert ademloos, vraagt niet om dure cadeaus en ruziet nooit over het huishouden. Misschien is Renée wel de perfecte levenspartner, al zal de liefde altijd maar één kant opgaan. Want Renée is een pop, een real doll, besteld op internet.

In de voorstelling Maniacs onderzoekt acteur Phi Nguyen de mogelijkheden van een relatie met Renée. Is ons idee van maakbare liefde doorgeslagen? Nguyen ontmoette Renée voor het eerst in maart, toen ze werd afgeleverd in het repetitielokaal. Drie maanden eerder was ze besteld op de website van de Amerikaanse poppenbouwer Matt McMullen. Zijn poppen bestaan uit een stalen skelet en siliconen, maar lijken levensecht. „Ze worden warm, buigen en geven zacht toe aan bewegingen”, zegt Nguyen.

In eerste instantie worden real dolls meestal gekocht als sekspop, maar volgens regisseur Ulrike Quade gaat de relatie tussen eigenaar en pop al snel voorbij de seks. „Ze gaan met ze praten, ze aankleden en met ze op de foto.”

Om afstand te nemen van het pornografische, deed de acteur in het begin alsof zijn Renée „een soort existentialistische filosofe” was, „een combinatie van Simone de Beauvoir en Simone van Saarloos. Ik noemde haar ook echt Simone”. Hij zocht een korte, donkere pruik voor haar uit. Voor de flyer kreeg ze een zwarte coltrui aan.

Toen de acteur later Simone van Saarloos in het echt ontmoette, vroeg hij haar om teksten te schrijven. „Het werden korte filosofische bespiegelingen over liefde in deze tijd. De liefde voor de pop is daarin misschien wel de meest waarachtige. Dat is geven zonder iets terug te verwachten”, zegt Nguyen.

Tijdens een repetitie in Bellevue strijkt Nguyen zachtjes door Renées haren en kleedt haar liefdevol aan, maar worstelt ook met haar stroeve ledematen en gewicht: ze weegt 43 kilo. Halverwege de voorstelling schroeft hij voorzichtig een haak in haar rug en hangt haar naast hem op. „Ik ga niet ontkennen dat het een man met een pop is”, zegt hij. „Het moet eerlijk zijn. ‘Ik denk dat het onechte ook echt kan zijn’, schreef Van Saarloos mooi.”

Als research nam de acteur Renée een dagje in rolstoel mee naar het Stedelijk Museum, wat een „vrij bizarre ervaring” was. „Mensen gingen ongegeneerd foto’s maken en hardop over ons praten. Ik zou vrouwen beledigen, pervers zijn, of een onderdeel van de performance van Tino Sehgal. In de garderobe werd gediscussieerd of ze wel of niet een kaartje moest kopen. En als er brand uitbreekt, moeten ze haar dan ook evacueren?”

Tijdens de reis naar de Noorse première werd Renée bij de douane eindeloos besnuffeld en gescand. „We waren de eersten op reis met zo’n pop”, vertelt regisseur Quade. Op een tussenvlucht in Noorwegen mochten ze op het laatste moment niet mee. „Een levensechte pop zorgt voor verwarring, zeker als er rookontwikkeling is. Het moet niet gebeuren dat een stewardess haar leven waagt voor een pop.”

Werken met Renée werd voor Nguyen „een bijna spirituele ervaring”. „Omdat Renée niets teruggaf, werd ze een soort spiegel voor me. Zo kon ik reflecteren op hoe ik met mensen omga en werd me ervan bewust dat ik erg bezig ben met wat anderen van me vinden. Mijn vriendin was daarom wel blij met Renée. Volgens haar heeft ze me positief veranderd. Ik ben wel dankbaar dat ik Renée heb ontmoet. Ik wens iedereen haar even toe.”

Kan hij haar straks nog missen? „Ja hoor. Na de laatste voorstelling gaat ze in een kist naar de opslag.”