Bejubel en verkoop jezelf

I celebrate myself and sing myself, schreef dichter Walt Whitman, uitvinder van de selfie. Echt een goeie tip voor een schrijver vandaag de dag: bejubel en verkoop jezelf. Succes niet altijd gegarandeerd.

Ik, ik, ik, de leuze van navelstaarders en schrijvers heeft als verlengstuk zelf, zelf, zelf gekregen. Ikke zelf doen. Helemaal in tune met deze DIY-tijden ligt veel in handen van de auteur zelf. Nee, ik bedien niet zelf de drukpersen – het drukken zou sneller gaan. En ik bel niet zelf boekhandels om mijn roman aan te prijzen – de verkoop zou kelderen – al is er het voorbeeld van de vrienden van Tommy Wieringa die dat deden. Door de crisis is de vrijheid voor eigen initiatief en huisvlijt groot.

Ik hoor over de tijden waarin uitgevers met hun auteurs op studiereisjes trokken om hen van inspiratie te voorzien, hoe redacteurs schrijvers bijstonden als betroffen het hun zwakzinnige kindjes die ze ’s morgens de pantoffels aanreiken om zich dan samen over een paragraaf te buigen. Ik heb die tijden nooit gekend.

Geen uitgever of redacteur heeft mij ooit als een blinde bij het handje geleid, godzijdank. Geen uitgever die me dwingt om een interview te geven, mezelf belachelijk te maken in een reclamespot of met een contraire mening te komen, wat buitenstaanders soms geloven.

Ik ben de baas van mijn schrijverij én van mijn eigen naamloze vennootschap, ik ben de ondernemer die zelf niets van zaken weet, maar ik ben net slim genoeg om me te laten adviseren. Tom Lanoye, letterboer grand cru en zaakvoerder van nv L.A.N.O.Y.E., is niet alleen een van mijn literaire papa’s, hij is ook niet te beroerd om me urenlang te onderhouden met gedetailleerde adviezen over grote bedragen en kleine lettertjes.

Je moet het zelf doen. Ook zelf een netwerk uitbouwen. Al kan je de mensen om je heen als gelijkgezinden en vrienden beschouwen, je moet zelf je eigen mening geven, zelf je mond opentrekken. Je moet zelf rondkijken in de wereld. Het is een van die waarheden die het leven of een TED-talk je leren: kansen krijg je niet, die moet je afdwingen.

Gelukkig heeft het zijn charmes, alles zelf doen. Uiteindelijk weet je het zelf toch altijd beter. Kijk maar eens in de spiegel en laat me weten of ik ongelijk heb. For every atom belonging to me as good belongs to you, zegt Whitman.

    • Saskia de Coster