Zingen tussen seks en eenzaamheid

Niemand wist wie hij was toen The Weeknd z’n muziek online zette. Nu heeft hij zijn zonderlinge outsiderimago definitief afgeworpen, en zingt iedereen zijn hit over cocaïne mee.

The Weeknd, vereeuwigd door een fan. Beeld Scorch Made This

Dansend stond de zanger The Weeknd – zijn rastahaar in de vorm van een soort ananas – tussen de vlammen op het podium van de Amerikaanse MTV Video Music Awards twee weken geleden. Voor het eerst trad hij live op televisie op, en Taylor Swift danste mee in de zaal, Kanye West moedigde aan en het publiek gilde uitzinnig. ‘Can’t feel my face’ is, met zijn verleidende groove – een Michael Jackson-beat – en ijle maar gretige zang een popklassieker in wording. Maar het blijft opmerkelijk dat de deze zomer massaal meegezongen track een ode is aan cocaïne. The Weeknd personifieert de drugs tot een verleidelijke ‘zij’, die hem even iets laat voelen, die het beste van hem krijgt, zonder wie hij nooit alleen is.

Tegen het Amerikaanse muziekblad Billboard zei de 25-jarige zanger dat hij niet kan geloven dat hij met dat nummer een hit heeft gescoord. „Het is moeilijk voor te stellen dat we zo ver zijn gekomen, maar het lijkt erop dat het harde werken zijn vruchten heeft afgeworpen.” Hij doelde mede op de best opvallende maar scorende samenwerking tussen hem en Max Martin, de Zweedse hitproducer die eerder tekende voor aalgladde hits van artiesten als de Backstreet Boys (‘I want it that way’) en Britney Spears. Juist die combinatie van duister en licht heeft een ongelofelijke uitwerking; de zwaarmoedige teksten tegenover de dansbare upbeat-vrolijkheid levert sterke hybride popsongs op.

Anoniem op internet

Wie schuil ging achter de naam The Weeknd wist in eerste instantie niemand. Zijn donkere en openhartige, door de sfeer van horrorfilms geïnspireerde electropop met trekkende beats, die in 2011 anoniem op internet verschenen, trok aandacht. Stadsgenoot en rapper Drake was meteen vol lof. Maar er waren geen foto’s van The Weeknd, en de zanger reageerde aanvankelijk nergens op. Na een bundeling van de EP’s, genaamd Trilogy, werd geleidelijk aan duidelijk dat het ging om de Canadese r&b-zanger Abel Tesfaye uit Scarborough, Ontario. Soms stuurde hij fans een cryptische boodschap.

Veel over zijn achtergrond is er dan ook niet bekend. Sporen van zijn Ethiopische afkomst zijn terug te vinden in het vervreemdende, futuristische clipje bij ‘The knowing’ (2011), dat begint met beelden van Addis Abeba uit de jaren zeventig. Naar het schijnt luisterde Tesfaye als kind naar veel soorten muziek en verliet hij op zijn zeventiende zijn ouderlijk huis. Aanvankelijk was The Weekend (met een extra e in de naam) een duo dat Abel Tesfaye vormde met producer Jeremy Rose. Toen hun tracks online opgepikt werden, rond 2010, kregen de twee onenigheid en gingen ze uit elkaar. Tesfaye liet de -e weg en ging in zijn eentje verder als The Weeknd.

Horror en Ariana Grande

In 2012 kon hij optreden op het grote Amerikaanse muziekfestival Coachella. Zijn debuutalbum Kiss Land in 2013, met rapper Drake als gast, was eveneens een openbaring. Ook hier weer seks en eenzaamheid als thema’s en daarnaast waren er tal van horrorreferenties, zoals een ijlhoog angstaanjagend gillen. Volgens de zanger was zijn Kiss Land met opzet „een afschuwelijk enge plek”.

‘Love me harder’, een duet met teenpopdiva Ariana Grande, werd zijn eerste stap op een commerciëler pad. Wel herschreef hij de tekst van zijn eigen couplet, dat hij klaarblijkelijk ‘te slecht’ vond. Dat dit liedje een hit werd, opende zijn ogen. Te kunnen zeggen wat hij wilde in de structuur van een popliedje gaf hem de moed om Max Martin te benaderen.

Met het nieuwe album Beauty Behind The Madness heeft The Weeknd zijn zonderlinge outsiderimago definitief afgeworpen, al spreekt nog steeds enkel zijn muziek. In zijn eerdere werk waren nooit echt ‘ups’ te horen, liet hij zich ontvallen. Nu zijn het melancholische kicks en oerbegeertes op aantrekkelijke tonen.

Grimmig soms zijn z’n rauwe, expliciete teksten over drugsgebruik en driften. Maar zijn stijl is in zijn emotionaliteit zo overtuigend, dat zijn smacht naar onmogelijke liefde of een vervangend genotsmiddel evengoed landt. Zoals in ‘Go tell your friends about it’, een door Kanye West geproduceerd nummer. The Weeknd trekt de luisteraar zijn wereld in. Ja, hij is die „nigga with the hair/singin’ ‘bout poppin’ pills, fuckin’ bitches, livin’ life so trill”. En zijn zelfdestructieve, nihilistisch levensstijl is weinig fraai, maar hij heeft niets te verbergen. Alles is open in zijn melancholie voor de massa.

    • Amanda Kuyper
    • Hester Carvalho