Opinie

    • Jutta Chorus

De kwetsbare politie

Aan de rand van een woonwijk in Ridderkerk is een grijze bestelbus gezien met twee passagiers erin. In Ridderkerk, waar de SGP de tweede partij is. Waar bijna iedere volwassene werkt, waar ’s avonds na half negen niemand meer door de donkere straten gaat. „Daar valt alles op”, zegt de inspecteur van politie. Deze nacht coördineert ze de politie-inzet tot aan Hoogvliet: zes agenten in drie auto’s.

Ridderkerk heeft te maken met een golf van auto-inbraken, gepleegd door hitters die op de betrekkelijke rijkdom en de middenklassenauto’s afkomen. Hun portretten hangen op het bureau, jonge jongens uit de gemeente met baardjes en gestileerde wenkbrauwen.

De inspecteur stuurt twee jonge vrouwelijke agenten op het grijze busje af. „Prettig is anders”, zegt een van hen als ze de opdracht hoort. „Kwetsbaar”, zegt de inspecteur. Daarom stuurt ze een tweede auto mee als achtervang. Al kan ze die nauwelijks missen.

De Nationale Politie is een volcontinubedrijf met 24-uursdiensten en agenten die alles moeten kunnen en steeds te horen krijgen dat ze voor niets deugen. Voor agenten zijn er redenen genoeg om vandaag voor een betere cao te demonstreren in Den Haag. „De onrust is groot”, zegt de inspecteur als ze naar Spijkenisse rijdt om een inbreker te ondervragen.

De arrestant blijkt vloeiend politietaal te spreken.

„Ben ik hier voor een APV?”

De inspecteur knikt. Haar lange blonde haren tegenover zijn mohawk-kapsel. Ze vraagt naar zijn adres.

„Ik ben zonder vaste woon- of verblijfplaats.”

Van Ridderkerk naar Spijkenisse: een half uur heen, een half uur terug. De inspecteur is een uur onderweg voor een ondervraging van tien minuten. „Het district is te groot voor ons.”

En toch stuurt ze een dubbel team op een verdacht busje af. „Als je niet op elkaar let, raak je nog meer collega’s kwijt”, verklaart ze.

Doordat de politie 24 uur surveilleert, zijn er in haar district meer aanhoudingen dan een jaar geleden. Maar ook meer burn-outs, gevolg van de agressie tegen agenten. „Vooral jonge agenten die begonnen zijn in een zwaar district als Rotterdam-Zuid en het daarna iets rustiger krijgen.” Ook haar team is er het afgelopen jaar door getroffen. „Onregelmatige werktijden en de dood in de ogen zien”, zegt de inspecteur. Volgens onderzoek van de Nationale Politie leven agenten zes jaar korter.

Een collega van haar uit Rotterdam-Zuid, inspecteur Roland van der Hilst, laat me de laatste overzichten zien van misdrijven in Charlois, IJsselmonde en Feijenoord. Tachtig schietincidenten dit jaar. Alleen vorige week al acht incidenten met een pistool. „Vuurwapenbezit neemt hand over hand toe”, zegt hij. „Vooral Albanezen zijn triggerhappy.”

Vorige week trof de Ridderkerkse inspecteur op één dag een overreden fietser, een verhanging en een poging daartoe. Een meisje met anorexia had tot drie keer toe geprobeerd zich op te hangen. Haar moeder had haar steeds uit de strop gehaald. Ze kwam niet in aanmerking voor hulp, omdat ze nog altijd meer dan 34 kilo woog. „Toen mijn collega op haar eerste werkdag na een burn-out aanbelde, stortte het kind zich van de trap. Dat beeld krijg je niet gauw uit je hoofd.”

De twee vrouwelijke agenten keren terug. Met de grijze bus was niets bijzonders aan de hand, rapporteren ze. Er zaten twee geliefden in.

    • Jutta Chorus