Bij dit gezin leefde de Charleston-schutter in de weken voor de schietpartij

De drie broers Jacob, Joey en Justin kijken vaak uit het raam of er weer FBI-agenten op de stoep staan. Foto The Washington Post / Michael Williamson

Dylann Roof woonde korte tijd in een woonwagen in Columbia, in de aanloop naar de Charleston shooting, waarbij hij negen zwarte kerkgangers doodde. De brute schietpartij op 17 juni in de Emanuel AME Church in Charleston was wereldnieuws, Obama sprak later op de begrafenis van de slachtoffers.

Urenlang bloederige videogames spelen en opera luisteren

In deze longread beschrijft The Washington Post het gezin waarin Roof een aantal weken leefde: een moeder met haar drie zoons (21, 18 en 15 jaar) en een vriendinnetje dat constant op haar telefoon kijkt naar nieuws over de schietpartij, twee tieners die uren achter elkaar videogames spelen, met veel schieten en bloederige poppetjes in beeld.

De journaliste en fotograaf van The Washington Post volgen de familie Meeks uitgebreid in de weken na de schietpartij. Roof logeerde een tijd bij de familie Meeks. Hij sliep op een matras op de grond in de woonkamer. De 21-jarige jongen van het gezin, Joey, was zijn jeugdvriend.

De krant beschrijft het dagelijks leven in de trailer en de familie vertelt hoe Roof trots zijn nieuwe .45-kaliber wapen liet zien, dat hij veel alcohol dronk en zich geregeld terugtrok in zijn auto om operamuziek te luisteren.

De vraag die zich herhaalt: waarom deden zij niets?

De familie nam Roof in huis “zonder al teveel vragen te stellen”. Als Roof vertelt dat hij voorstander is van segregatie bijvoorbeeld, vraagt Joey niet waarom. Toen Roof op een dag zei: “I’m going to do something crazy“, verstopt Joey wel zijn wapen, maar geeft deze even later weer terug en wijt de uitspraak aan dronkenschap.

Waarom deden ze niets? Dat is de vraag die journalisten, rechercheurs en FBI-agenten keer op keer stellen aan de familie als ze een bezoek brengen aan de vaalgele trailer.

Kim Konzny stofzuigt, Lindsay leest berichten op haar mobiel en Jacob speelt een game op de Xbox.

Kim Konzny stofzuigt, Lindsay leest berichten op haar mobiel en Jacob speelt een game op de Xbox. Foto The Washington Post / Michael Williamson

Stuk voor stuk tragische levens, samen in één trailer

De longread schept in een paar alinea’s een helder maar ook extreem tragisch beeld van de bewoners van de woonwagen: de 41-jarige moeder is een vrouw die twee keer is gescheiden en in dit verhaal constant schoonmaakt en de gordijntjes voor het raam recht hangt. De 19-jarige Lindsay, vriendin van Joey, is haar thuis ontvlucht omdat een van haar ouders een heroïneverslaving heeft. Samen met Joey slaapt ze hier ‘s nachts op de bank waar de broers overdag videospelletjes spelen. Het jongste broertje heeft een arm vol littekens omdat hij zichzelf sneed.

Toen Roof aanbelde was het gezin blij: hij had een auto, nu konden ze eindelijk weer eens ergens naartoe, erop uit.

Als de FBI nogmaals vraagt waarom niemand alarm sloeg, zegt Lindsay:

“Jullie weten niet hoe het is om in deze situatie op te groeien.”

Door het gezin aan het woord te laten en door te laten zien hoe het leven in de trailer de dagen voor de aanslag is, wordt de lezer deze reconstructie ingezogen.

Het was Dylan, dat wist hij meteen

Als Joey de beelden van de schietpartij in Charleston ziet, weet hij meteen: Dylann heeft het gedaan.
Zijn vermoedens worden de volgende ochtend bevestigd als de bewakingsbeelden worden vrijgegeven en een omschrijving van de dader waarnaar de politie op zoek is. Joey is woest, belt de politie en identificeert onder meer de Timberlands-schoenen die Dylann droeg en het vale T-shirt met de zwarte vlekken.

Foto's van het gezin Meek in hun trailer in South Carolina.

Foto’s van het gezin Meek in hun trailer in South Carolina. Foto The Washington Post / Michael Williamson

De openbare aanklager in South Carolina heeft de doodstraf geëist tegen de 21-jarige Dylann Roof. De politie gaat ervan uit dat achter de aanslag een racistisch motief zit. Naar alle waarschijnlijkheid begint zijn proces in juli volgend jaar.