Van Zwedens Tristan helder

Na zeer succesvolle uitvoeringen van Wagners Lohengrin (2008), Die Meistersinger von Nürnberg (2009) en Parsifal (2010) opende Jaap van Zweden het 55ste seizoen van de ZaterdagMatinee met Tristan und Isolde. Het legendarisch veeleisende en zelfs ‘onuitvoerbare’ werk, werd door Van Zweden met vaak vlotte tempi afgewerkt in ruim drieënhalf uur. Het prachtig spelende Radio Filharmonisch Orkest excelleerde in woelende, transparante klankschakeringen.

Ludwig Schnorr von Carolstein, in 1865 de eerste Tristan, stierf na vier voorstellingen. De dirigenten Mottl en Keilberth overleden tijdens de tweede acte. Ook nu hadden zich twee zieke zangers afgemeld. Tenor Clifton Forbis (Tristan) werd vervangen door Ian Storey, die niet meer had kunnen repeteren. Bariton Falk Struckmann (Marke) viel in voor Matthias Goerne.

De zeer ervaren Ian Storey, die constant uit de partituur zong, zong een atypische Tristan. Krachtpatserij ontbrak volledig; in de eerste acte, waarin hij door Isolde ter verantwoording wordt geroepen voor de moord op haar minnaar Morold, klonk hij zeer benard. Later was ook zijn inbreng in het liefdesduet O sink hernieder, Nacht der Liebe zeer bescheiden.

Krachtig, stralend en iets rechtlijnig was de Isolde van Jennifer Wilson. Falk Struckmann was imposant en soeverein als Marke. Opvallend opgewaardeerd waren Kurwenal en Brangäne; de energieke Kurwenal van Jochen Schmeckenbecher nam voortdurend het heft in handen en d e extraverte mezzo Marina Prudenskaja maakte van Isoldes gedienstige Brangäne een derde hoofdrol.

    • Kasper Jansen