Groot talent uit klein golfland

De 23-jarige Belg Thomas Pieters wint het toernooi in Zandvoort. Hij werd gehard in de Verenigde Staten, waar hij veel last had van heimwee. „Mijn ouders moesten mij ervan overtuigen terug te keren naar Amerika.”

Thomas Pieters in actie tijdens het KLM Open. De zege in Zandvoort brengt hem in de top-100 van de wereldranglijst. Foto ANP

Ineens drong het tot hem door. Thomas Pieters zag die magische naam gegraveerd op de beker die hoort bij de overwinning in de KLM Open: Seve Ballesteros. De jonge Belg, toptalent in aantocht, werd er even stil van, op de achttiende hole van de Kennemer.

Gesteund door zijn familie en een hele horde Belgische en Nederlandse golffans won Pieters (23) gisteren in Zandvoort de 96ste editie van het toernooi dat veel grote winnaars kende – niet alleen de Spaanse legende die vier jaar geleden overleed, maar ook spelers als Bernhard Langer, Colin Montgomerie en Martin Kaymer. Pieters was bovendien amper bekomen van zijn eerste zege op de Europese Tour, twee weken geleden in Tsjechië. Twee overwinningen op rij vormen een zeldzaamheid op dit niveau. De laatste die dat lukte was Rory McIlroy, een jaar geleden. „Het moet nog even inzinken”, stamelde Pieters.

De lange Antwerpenaar, die het toernooi eindigde met negentien slagen onder par, had zich na zijn laatste ronde al neergelegd bij een play-off met de Engelsman Lee Slattery, maar die brak op de laatste hole onder de spanning.

Wat goed is komt snel. Pieters begon het jaar als nummer 243 van de wereld, maar was bij aanvang van de KLM Open al ruim ruim honderd plaatsen geklommen. De zege in Zandvoort brengt hem in de top-100 – en het lijkt slechts een kwestie van tijd voordat hij zich tussen de beste vijftig spelers van de wereld nestelt. Bovendien lijkt hij geknipt om zich als tweede Belg – na Nicolas Colsaerts – te kwalificeren voor het Europese team in de Ryder Cup. „Net als deze trofee is dat wel een droom”, zegt hij met een glimlach.

Vakantie in Zuid-Afrika

Maar alles op zijn tijd. Golf is maar een kleine sport in België, maar Thomas Pieters speelt het spel al vanaf zijn vijfde, aangestoken door zijn ouders tijdens een vakantie in Zuid-Afrika. Pieters blijkt een snelle leerling en kiest als dertienjarige voor golf in plaats van voetbal en basketbal, zijn andere hobby’s. Zijn agressieve slagen, zijn verfijnde korte spel en vooral zijn rust op de baan vormen zijn belangrijkste wapens. Veel leerde hij van zijn jaren in de Amerikaanse staat Illinois, waar hij op zijn achttiende naartoe trok om een betere speler te worden. „De beste beslissing uit mijn leven”, weet hij nu. „Discipline, timemanagement, op je achttiende alleen gaan wonen, hard werken, mentaal sterk worden.”

Het scheelde overigens weinig of hij was destijds na zijn eerste Kerst, thuis in Antwerpen, niet meer teruggekeerd naar het beloofde golfland – zoveel last had hij gehad van heimwee. „Mijn ouders moesten mij ervan overtuigen terug te keren.”

Die harde leerschool op de snelle Amerikaanse greens, in een uiterst competitieve wereld, betaalt zich nu uit. Drie jaar geleden versloeg hij op het Amerikaanse amateurkampioenschap niemand minder dan generatiegenoot Jordan Spieth, het Amerikaanse wonderkind dat dit jaar de US Open en de Masters won en inmiddels de wereldranglijst aanvoert.

Pieters is overigens niet de eerste Belgische winnaar van het grootste Nederlandse golftoernooi. Flory Van Donck uit Tervuren ging tussen 1936 en 1953 liefst vijf keer met de trofee naar huis.

Joost Luiten, winnaar van het toernooi van 2013, kende een teleurstellende week. Hij speelde te wisselvallig om mee te kunnen strijden om de topposities. De Bleiswijker begon donderdag uitstekend, maar kon daar in de rest van het toernooi geen vervolg aan geven, achtervolgd door veel slordigheden in zijn spel. „Van een 23ste plek word ik niet vrolijk, zeker niet als je na dag één bovenin meedraait”, erkende hij.

    • Rob Schoof