‘Onbenut talent vind ik zonde’

Floris Evers

(32) is oud-hockeyinternational. Als coach helpt hij nu anderen beter te presteren.

Ontgoocheling

„Tot mijn zeventiende was mijn leven zorgeloos. Ik groeide op in Haren bij Groningen en was altijd buiten. Mijn vader was ondernemer, mijn moeder had haar handen vol aan ons, vier kinderen geboren in vier jaar tijd. Als jongste werd ik vertroeteld, mijn zussen maakten altijd tosti’s voor mij en mijn vriendjes. Op mijn zeventiende verhuisden we naar Baarn, naar een koetshuis, de droom van mijn moeder. Kort daarna verloor mijn vader buiten zijn schuld een grote opdracht. Ik zag hoe vrienden afstand namen. Dat deed ze veel verdriet. Hetzelfde opportunisme heb ik later in de sport ervaren. Als je wint, heb je vrienden.”

Perspectief

„Natuurlijk was het een teleurstelling dat ik niet werd geselecteerd voor de Olympische Spelen van 2008 in Beijing, maar iets wordt pas een drama als je het een drama laat zijn, dat had ik geleerd van hoe mijn ouders zich terugknokten. Gebeurtenis plus reactie is uitkomst. Dus zei ik op televisie met een knipoog: ‘Heeft er nog iemand kaartjes over?’ Het werd de zomer van mijn leven, ik kreeg een accreditatie voor alle sporten en was sidekick van Mart Smeets. Maar het was vooral te gek omdat ik daarna terugkwam in het Nederlandse team. Dat resoneert goed: eerst op je kloten krijgen, daarna weer winnen.”

Autonomie

„Een periode was ik heel relativerend, deed alles af als: ik heb geluk gehad. Inmiddels vind ik dat ik mezelf daarmee tekort doe. Ik heb vaak besloten rechtsaf te gaan als iedereen naar links ging. Gingen mijn vrienden naar de kroeg, ging ik rondjes rennen of verdiepte me in yoga. De Franse filosoof Jean-Paul Sartre betoogt dat mensen zichzelf definiëren aan de hand van hun keuzes. Ik geloof niet dat je omstandigheden kunt wegpoetsen, maar wel dat je verantwoordelijkheid moet nemen voor je leven. Met de nuance dat sommige mensen erg veel pech hebben.”

Ervaren

„Op mijn LinkedIn-profiel staat: MBA University of Life. Ik ben leergierig, hou ervan mezelf in een positie te brengen waarin alles nieuw is. Na de Olympische Spelen van 2012 in Londen ben ik met mijn vriendin op een persoonlijke ontwikkelingsreis gegaan. Bij de Masaï sprak ik een man die zijn vrouw voor 22 koeien kocht. We waren in de Himalaya en in India ben ik yogadocent geworden. Sindsdien vraagt iedereen wat ik doe met die yoga, maar voor mij is het een middel om energie te krijgen, net als hardlopen of lezen. Niet meer dan dat. Zodra iets dogmatisch wordt, verliest het voor mij z’n waarde.”

 

„Onbenut talent vind ik zonde. Bij Peak4 helpen we individuen en organisaties beter te presteren. Ik probeer mensen in beweging te brengen, vaak letterlijk, uit kantoor, uit het pak, uit het hoofd. Het mooiste vind ik als het lukt ze hun masker te laten afzetten, te laten zien wie ze zijn, niet volgens hun cv, maar verder. We laten allemaal veel buitenkant zien, ook op sociale media. Iedereen heeft de coolste baan en iedere dag seks, maar tegelijk denkt iedereen: shit, ik ben de enige die het niet goed voor elkaar heeft. Door te delen laat je zien dat iedereen ergens mee worstelt. De herkenning geeft vertrouwen.”

Mentaliteit

„Ik ben competitief omwille van het spel, maar heb nooit een stick door de kleedkamer gegooid. In het begin van mijn carrière was ik procesgericht, als we maar hard trainden en het gezellig hadden. Een te goede verliezer, denk ik nu. Later ben ik het resultaat belangrijker gaan vinden, simpelweg omdat winnen leuker is. Toch vind ik het onterecht altijd winnaars op een voetstuk te hijsen en andere sporters te vergeten. Bij de Olympische Spelen in Rio de Janeiro wil ik ook de verliezers aan tafel. Misschien heeft iemand die negende wordt met atletiek er heel veel voor moeten doen en een prachtig verhaal.”

Samenhang

„Ik had geen plan voor Rio, behalve dat ik erbij wilde zijn. Intussen is het een beetje uit de hand gelopen project. Met Peak4 hebben we een huis gehuurd voor zestig man en gaan we uitzendingen verzorgen via studioRio.nl. Ik wil naar mijn hockeyvrienden kijken, lol hebben met familie en vrienden, mooie uitzendingen maken en iets terugdoen door projecten in de favela’s. Ja, ik hou van presenteren en als de NOS belt dan ben ik beschikbaar. Maar ik hoef niet perse op het podium. En als je de dingen die je doet goed doet, rolt er vanzelf iets uit.”