Kussen

In het Rijksmuseum vraag ik om een rolstoel voor mijn vrouw. Die wordt gebracht. Drie behulpzame medewerksters staan eromheen. Ik wijs naar de twee klittenbandstrips op het zitvlak en vraag naar het kussen. Dat is er niet. „Het zit natuurlijk niet echt gemakkelijk, zo zonder kussen”, zeg ik.

„Maar”, zegt een van de dames vriendelijk, „van de strips zal mevrouw zeker geen last hebben.”

„Zijn er nog andere rolstoelen?”, probeer ik. Jawel. Dezelfde, ook zonder kussens.

Dan wordt het me uitgelegd: die kussens zijn zo onhandig bij het inklappen en opbergen van de rolstoelen.

    • Anton van Bree