Dogtooth (Kynodontas)

(Yorgos Lanthimos, 2009). In zijn trefzekere tweede speelfilm Dogtooth haalt de Griekse regisseur Yorgos Lanthimos een gemeen psychologisch spelletje uit met zijn hoofdpersonen. De drie naamloze jongvolwassenen mogen van hun ouders het veilig ommuurde huis waarin zij opgroeien niet verlaten voordat hun hoektanden (de ‘dentes caninae’, de hondstanden) gewisseld zijn. Het is onmogelijk om bij Dogtooth niet te denken aan de Griekse moderne geschiedenis, met z’n kolonelsregime van 1967 tot 1973, z’n traditie van filosofen die nadachten over vrijheid en ideale samenlevingsvormen, over natuur versus cultuur en manieren om de essentie van het menselijke bestaan te achterhalen.