DeLUXE vooraf

Het vraagt in de modewereld moed en creativiteit om als onafhankelijk ontwerper je stem te laten horen. De Belgische gastredacteur van deze DeLUXE heeft beide in huis. In een wereld waar grote, beursgenoteerde modehuizen de toon zetten, weet Veronique Branquinho al achttien jaar op te vallen.

In 1997 zette ze zichzelf in één keer op de kaart met een dwarse collectie. Haar onschuldige witte jurken en rokken waren een radicale breuk met de harde, expliciet seksuele ‘pornochic’ van die dagen. Uit handen van zangeres Jennifer Lopez kreeg Branquinho, dochter van een verpleegster en een Portugese gastarbeider, in New York de prijs voor beste nieuwkomer in de mode. Afgelopen zomer zette ze zich weer af tegen het modesysteem, dat collecties van minstens zeventig kledingstukken voorschrijft. Branquinho maakte slechts vijftien jurken. Alleen in zwart en wit. Haar lef werd beloond: het werd haar best verkochte collectie in jaren.

Tussen de lange jurken van toen en de lange jurken van nu zit een periode waarin Branquinho pijlsnel carrière maakte, maar ook zakelijk langs de afgrond scheerde – èn de wereld rondreisde met een lief. Altijd was er één constante: de drang tot creëren. „Mijn mode gaat over verlangen – dat is altijd mijn grote drijfveer geweest”, zegt ze.

Verlangen is ook de drijfveer geweest voor deze DeLUXE. Branquinho stelt ons voor aan de Belgische kunstenaar Rinus Van de Velde, die in zijn filmische tekeningen doet waar hij in het echte leven alleen maar van kan dromen: hij tekent zichzelf als tennisheld, schaakgrootmeester of beroemd schilder. Hij verzint een situatie, laat een decor bouwen en een fotograaf legt de scène vast. Van de beste foto maakt hij, soms in een roes van twee dagen, een tekening.

En wat te denken van de liedjes van verlangen uit de jukebox – Branquinho laat een ode brengen aan deze heimweemachine. Want hoe ging dat? Een langzaam nummer opzetten en dan dicht tegen elkaar aan dansen. „Is dat bij u nog? Zo’n plaatje opzetten en dan zo wat naar iemand lonken?”

Veronique Branquinho – voor dit nummer gefotografeerd door Anton Corbijn – heeft nooit de ambitie gehad voor een groot modehuis te werken. Ze wil haar eigen pad kiezen. En ook wel eens „een dagje niks doen”. Als dat geen luxe is.

Peter Vandermeersch

Hoofdredacteur