Hamburgers met uitzicht op de oude NRC-redactie

In de Witte de Withstraat, waar het alle dagen feest is, zitten op mooie dagen rond lunchtijd de terrasjes al vol – natuurlijk vooral aan de zonkant van de straat. Bij Ter Marsch & Co zit je op dat tijdstip in de schaduw, maar wat geeft dat als je uitkijkt op het gebouw waarin meer dan honderd jaar de Nieuwe Rotterdamsche Courant, later NRC Handelsblad, werd gemaakt. Je zit hoe dan ook op een historische plek, want al in 1890 vestigde zich hier, op nummer 70, Ter Marsch & Co — een winkel die de producten verkocht van de Fabriek van Verduurzaamde Vleeschwaren.

Vlees is nog steeds waar het bij het huidige Ter Marsch (sommigen spreken het uit als een Duits bevel) om gaat. Op de kaart vind je dry-aged ‘vleesch’. In weerwil van de spelling rijpt de entrecôte in moderne droogkasten; ook de prijzen zijn van nu.

Dat geldt niet minder voor de hamburgers, Ter Marsch’ unique selling point. Voor de goedkoopste betaal je € 9,50, de Lady Burger, van (heeft u even?) „Scottish Angus Beef en Japans Wagyu, met lakjus van wintertruffel, jonge sla, augurk, pruimtomaat, Spaanse ui, boerenkaas, pancetta en Ter Marsch-saus” doet in de variant van 200 gram € 16,50. Je praat dan wel over „de beste hamburger van Nederland”. Dat moet iets betekenen in een stad die is vergeven van de hamburgertenten.

Op deze nazomerse woensdagmiddag had ik genoeg aan de classic burger: vlees van het Schotse argus-rund, geserveerd op een bolletje. Ze zijn bij Ter Marsch zó op het vlees gefocust, dat de kaart niets meldt over dat broodje. Ik vond het kruimelig. Er steekt een stokje door om de boel bij elkaar te houden.

De smaak is goed. Het vlees mooi rosé van binnen. Maar hoe eet je zo’n ding? Bestek krijg je er niet bij, wel vier servetjes. Je eet dus als een varken, voor zover varkens handen hebben. Wat dat betreft is het prettig om aan de schaduwkant te zitten.