Opinie

    • Ilja Leonard Pfeijffer

De stompzinnige arrogantie maakt me witheet

De politiek – dat zijn we zelf, we moeten proberen haar te verbeteren, dacht Ilja Leonard Pfeijffer. Maar na het debat over vluchtelingen is hij zijn geloof kwijtgeraakt.

De uitdrukking is dat je van je geloof valt. Alsof je tegen een bergwand hangt terwijl stormen opsteken, sneeuwjacht giert, de rots begint te brokkelen en je zekeringen losschieten. Met de moed der wanhoop klamp je je steeds krampachtig vast in de overtuiging dat er niets anders opzit dan je steeds krampachtiger vast te klampen. En op een gegeven moment gaat het niet meer. Je valt.

Zo heeft menigeen zijn geloof in Sinterklaas verloren omdat het op een gegeven moment niet meer viel vol te houden dat de goedheiligman uit Myra dezelfde HEMA-schoenen droeg als oom Gustaaf. Zo kan Maarten ’t Hart smakelijk vertellen over hoe hij zijn geloof is verloren in het Bijbelverhaal van de Ark van Noah toen hij op de veemarkt de tijd opnam die het kostte om twee koeien op een oplegger te laden en die vermenigvuldigde met het aantal soorten in het dierenrijk. En zo ben ik nu mijn geloof kwijtgeraakt in de Nederlandse politiek. Rijkelijk laat, dat geef ik toe. Maar ik heb me altijd met de moed der wanhoop vastgeklampt aan mijn overtuiging dat het goedkoop is om er op af te geven. De politiek zijn we zelf. We moeten haar niet de rug toekeren maar verbeteren. Zo dacht ik. Maar het gaat niet meer. Ik ben van mijn geloof gevallen.

Er vindt op dit moment een volksverhuizing plaats. Miljoenen mensen uit Afrika en Azië zoeken om uiteenlopende redenen hun toevlucht in Europa. Dit gaat gepaard met hemeltergende drama’s. Velen sterven onder onze ogen. De geschiedenis leert dat massale migratie niet valt te stoppen. Dit is een geopolitieke ontwikkeling die ons continent verandert en die vraagt om visie en grote beslissingen die de zekere toestroom menswaardig laten verlopen en ten goede keren tot een bron van kracht en vitaliteit voor het oude Europa.

Intussen denken ze in Den Haag dat het een kwestie is als de accijnzen op postzegels. Ze steggelen een halfhartig, bureaucratisch compromisje bij elkaar en kijken daar gewichtig bij alsof ze hun verantwoordelijkheid hebben genomen ten behoeve van het landsbelang. De stompzinnige arrogantie waarmee ze denken dat het überhaupt ene flikker uitmaakt wat ze in Den Haag voor maatregeltjes uitvaardigen, die maakt mij witheet van woede. Dan heb je echt helemaal niks begrepen. Je staat op een keerpunt in de mondiale geschiedenis en je gaat debatteren over de overweging om 7.214 (het getal is exact) extra vluchtelingen op te nemen via herverdeling in Europees verband op voorwaarde dat dat niet nodig is omdat opvang in de regio wordt gerealiseerd. Intussen scheld je de linkse oppositie uit voor Sinterklaas die strooit met uitkeringen en zeg je dat zij een ark willen bouwen om die stakkers op te halen. Het is klein en niet langer geloofwaardig.

    • Ilja Leonard Pfeijffer