Nog één ronde die toekomst noch verleden kent

Foto Allard de Witte/Hollandse Hoogte

Nu

Kijk, er is geen toekomst en

verleden meer. Als uit een helicopter

ben je zonder parachute bruut

uit onze tijdbeleving weggeduwd

en daal je loodrecht op de vlakte af

van het noodlottig heden: nog even

en een peloton staat tegenover je

dat een spervuur op je richt

van verzamelde geluksmomenten,

maar: je beleeft ze al niet meer.

Je bent al vastgenageld in het allerlaatste

vaccuümgezogen déja vu

dat grijnzend naar het niets verwijst.

Je leven trekt niét als een film

aan je voorbij. Nooit was je in

of van die film. Altijd was je

de afwezige afwezige. Iets of iemand

zoomt in op het eeuwigdurend nu.

Niets ben je, je hoort nergens bij.

Kijk, het vlakke land hieronder je,

hier recht beneden, het stijgt al

triomferend naar je op, als een natte,

gladde vloer waarover in een ander

leven God fataal is uitgegleden.

Kijk, het heden zet een beulskap op

en komt als in Formule 1-race

brullend op je afgereden. Nog éen

ronde die toekomst noch verleden

kent, en dan het virulente vlaggen

bij de finish: de winnaar is al residu.

Je bent uit al het zijn gegleden, je

moment is hier, het moment is nu.

Joost Zwagerman Schrijver