Misdaadkomedie had iets scherper gemogen

Er zit een vaart en fun in misdaadkomedie Schone handen die in de meeste Nederlandse films al lang tot een snelheidsboete had geleid. Niks grappen uitsmeren en op de lach wachten, het boek van René Appel waar de film op is gebaseerd schrijft tempo en plot voor. De parodistische toon is er door regisseur Tjebbo Penning en scenarioschrijver Carl Joos aan toegevoegd. Dit is niet zomaar een psychologische thriller over de Amsterdamse niks-aan-de-hand penose-echtgenote Sylvia (Thekla Reuten als Linda de Mol), die ruw uit haar ontkenning wordt gewekt na de moord op haar zwager. Dit is bijna een ‘spoof’ op alle geflirt met de oer-Hollandse burgerlijkheid van gezellige criminaliteit. In de heetste zomer sinds mensenheugenis (lekker onbehaaglijk detail: iedereen druipt van het zweet) volgen we drugsbaron Eddie (Jeroen van Koningsbrugge) die aan pillen en mislukte deals ten onder gaat en ondertussen zijn luxepoppetje van een vrouw in het gareel moet zien te houden. Als het allemaal wat scherper en gevaarlijker was geweest had Schone handen zowaar een commentaar kunnen zijn op de collectieve verstandsverbijstering rondom het optreden van Holleeder in College Tour. Maar hoewel Jeroen van Koningsbrugge een sympathieke komiek is, is hij niet echt een transformerend acteur die het masker van lachebekje in kan ruilen voor dat van psychopaat.

    • Dana Linssen