Iets te keurig filosofisch portret over bevlogen pianist

Acteur Ethan Hawke zat tijdens een etentje naast de inmiddels 87-jarige pianist Seymour Bernstein en ontdekte dat hij goed met hem kon praten over podiumangst, iets waar beiden aan lijden. Hawke was zo geboeid door zijn tafelgenoot dat hij besloot een documentaire over hem te maken.

Bernstein was een talentvol pianist die op vijftigjarige leeftijd besloot nooit meer publiekelijk op te treden. Deels omdat de druk hem te veel werd maar ook omdat de commerciële aspecten van de muziekindustrie hem dwarszaten. Lesgeven werd zijn nieuwe roeping. In Seymour: An Introduction zien we hem streng maar rechtvaardig masterclasses geven, maar ook privélessen in zijn krappe appartement. Vanaf zijn pianokruk vertelt hij zachtmoedig en met veel filosofische terzijdes over zijn leven, het belang van doorzettingsvermogen en zijn passie voor muziek. Zijn bezoek aan de Steinway-showroom, waar hij allerlei piano’s uitprobeert, illustreert zijn onverminderde geestdrift en devote toewijding aan zijn geliefde componisten. We horen hem en zijn leerlingen onder andere Chopin, Beethoven, Schubert en Schumann spelen.

Het levert een wat al te keurige film op over een man wiens levens- en muziekfilosofie soms gevaarlijk dicht bij esoterisch gebabbel komen. Hoewel het natuurlijk ook best onmetelijke wijsheid kan zijn, wie weet.

    • André Waardenburg