Grote dansprijs voor Maia Makhateli

Alexandra Radiusprijs voor veelzijdige soliste Makhateli.

Makhateli leerde spelen met haar vrouwelijkheid Foto Evert-Jan Daniels/ANP

De Georgische Maia Makhateli (Tblisi, 1986) ontving gisteren de Alexandra Radiusprijs op het Gala van Het Nationale Ballet. Met die onderscheiding wordt jaarlijks een danser of danseres van HNB beloond die het voorgaande seizoen opviel.

Makhateli heeft inderdaad bewezen dat zij in de acht jaar die zij bij HNB danst, is uitgegroeid tot een veelzijdige soliste. Ze was een wervelende Manon Lescaut in Neumeiers La Dame aux Camélia's, blonk uit in het deconstructivistische Chroma van Wayne McGregor en schitterde in Balanchines Rubies in een duet vol tintelende speelsheid.

Waar zij haar talent vandaan heeft, is bepaald geen raadsel. Afkomstig uit een dynastie van dansers – haar grootvader, ouders en broer zijn of waren dansers – moest Makhateli bijna wel danseres worden. Heel haar bewuste leven werd ze omringd door dans, danste al vroeg in sprookjesballetten en bekeek stapels video’s van superballerina Sylvie Guillem, haar eerste grote voorbeeld.

De Georgische is een heel ander type danseres; kleiner van stuk en met wat kortere lijnen, bescheidener en subtieler als toneelpersoonlijkheid, met een verzorgde stijl waarin de klassieke Russische scholing herkenbaar is. De laatste jaren begint zij ook in dramatisch opzicht te bloeien en het lijkt erop dat Hans van Manen haar heeft leren spelen met haar vrouwelijkheid. Tijdens het Gala kreeg die ruim baan tijdens haar optreden in Two Pieces for HET: de meisjesachtige Makhateli, nu bijna dertig, flirt en verleidt als een volwassen vrouw.

Amsterdam is haar nieuwe 'thuis', zei zij gisteren in haar aanvaardingsspeech (in keurig Nederlands, overigens). Ze woont en werkt er en is er getrouwd. Met een danser natuurlijk, Artur Shesterikov. De vonk sprong over toen zij drie jaar geleden de hoofdrollen dansten in Christopher Wheeldons sprookjesballet Cinderella. Waarmee haar eigen balletsprookje zo goed als volmaakt lijkt.

    • Francine van der Wiel