Erotische verkenningen in duivelse kleurzettingen

Regisseursduo Maartje Seyferth en Victor Nieuwenhuijs wisselt het maken van kunstenaarsdocumentaires (onder andere over Nieuwenhuijs’ vader Constant) af met erotische verkenningen rondom klassiekers in het genre als het sadomasochisme van Venus in Furs of een eigen variant op het klassieke femme-fataleverhaal Lulu. Kat en muis zoekt inspiratie in het sprookje over Broertje en Zusje, een Hans en Grietje-achtig verhaal dat werd voorzien van expliciete incest- en hekserijmotieven. Het beeld staat altijd voorop, mogelijk ook de reden dat de spelscènes in Kat en muis minder aandacht kregen dan de sacrale beelden van bossen en kerken, begraafplaatsen en boerenschuren waar schattige witte muisjes een race tegen hun noodlot lopen. Er is een enorm archetypisch beeldenreservoir waar de makers uit putten: we kennen die beelden van blonde onschuldmeisjes en hun moeder/hoer-incarnaties, duivelse kleurzettingen in rood en zwart ook van David Lynch of mystieke horror. Het is het nachtmerriedecor waarin het meisje uit Kat en muis dwaalt: soms is ze een heksje, dan weer een getraumatiseerd slachtoffer. In die beelden leeft ze, maar het is niet makkelijk om greep op haar te krijgen.