Bij ProRail heerst het gevoel: ze plassen over ons heen

Foto ANP

Het duurde tot een paar uur na zijn benoeming, maar toen werden er al Kamervragen gesteld over zijn salaris. De nieuwe topman van spoorbeheerder ProRail Pier Eringa verdient 207.000 euro, exclusief vergoedingen. Staatssecretaris Wilma Mansveld van Infrastructuur (PvdA) verdedigde de verhoging: de complexe opgave waar ProRail voor staat “stelt hoge eisen aan de functie van president-directeur”.

Brief Eringa

Met vierduizend werknemers en een jaarbudget van 2 miljard euro leidt Eringa de vernieuwing en het onderhoud van het spoor, inclusief stations. Bij problemen op spoor krijgen vervoerder NS en ProRail de schuld.

Wat gaat aan de verstoringen doen?
“Een hele duidelijke prioriteit stellen: zorgen dat treinen niet stil komen te staan. En als ze toch stil komen te staan, moeten ze als de sodemieter weer gaan rijden. Ik kan niet beloven dat er deze winter geen enkele wissel vast komt te zitten door nachtvorst, of dat er in de herfst geen blaadjes zullen vallen. Maar wel dat de inspanning vooraf maximaal is geweest, en dat we er heel snel bij zullen zijn als er iets gebeurt.”


Uw ambitie is een betere reputatie?
“Ja, dat is een persoonlijke drijfveer. Niet voor eigen eer en glorie, maar om er voor te zorgen dat de mensen hier trots worden op het bedrijf en dat uiteindelijk de samenleving van ProRail gaat houden. Dat is mijn ambitie, en daar heb ik twee à drie jaar voor nodig. Mensen hier zeggen: dat lukt je niet. Maar ik zal ze laten zien dat het wel kan. Het is helemaal niet zo ingewikkeld, want er gebeuren nu al gigantisch mooie dingen. De punctualiteit is indrukwekkend, boven de 90 procent. De laatste tien jaar zijn er 37 prachtige nieuwe stations gebouwd!”

Waarom ziet de samenleving dat niet?
“Dat vraag ik me ook af. Waar zijn de credits gebleven voor ProRail? Ik weet het wel. Die zijn onder de tafel geveegd door gekluns, ons werk aan het spoor. Mag Pier gekluns zeggen? Ja, dat mag ik zeggen. We zijn niet scherp genoeg, niet alert genoeg. De afstemming met partijen waar we mee samenwerken – NS, aannemers, gemeentebesturen – is onvoldoende. We zijn behoorlijk prutserig en naïef in het managen van onze stakeholders.”

Eringa noemt Zevenaar, waar het vorige week misging omdat het testen van nieuw spoor uitliep.

“We hadden moeten zeggen tegen de reizigers: we hebben hier iets moois verricht en we hebben nog een week nodig om het allemaal goed te krijgen, dus het wordt even een lastige week. Maar nee, wij zeggen: mensen, de trein rijdt weer. Hoe onhandig kun je zijn?”

Schiphol is geen kwestie van verkeerde communicatie…
“Ik was hier nog maar net twee weken en toen lag de Schipholtunnel er uit. Ik dacht: verdikke, dat is nou ook wat. Binnen een dag had ik een feitenrapportage. Dan zie je wat er allemaal misgaat. Goeiedag zeg. Dat gaat van een ladder in de tunnel laten liggen tot een verkeersleider die denkt: ik rij die storing er wel even uit. Er zit nu een team op, maar ik ben nog niet tevreden. Ik moet uitkijken dat ik zelf niet ook te hoge verwachtingen wek. Ik heb even nodig. Ik moet een wat steviger profiel laten zien dan ik eigenlijk zou willen.”

Wat moet er precies veranderen binnen ProRail?
“Er is te weinig plezier. Mensen nemen zichzelf heel serieus, of ze zitten er zwaar in. Ze hebben het gevoel: er wordt alleen maar ons heen geplast. Daar worden mensen niet beter van. Ik geloof dat mensen beter worden als ze schouderklopjes krijgen, waardering, een bosje bloemen thuis. Ik ga een beetje lol trappen bij ProRail. Een beetje spanning brengen, plezier. Misschien brengt dat wel heel veel.”

Eind september bespreekt de raad van commissarissen van ProRail een nieuwe topstructuur van ProRail. Zeker is dat het aantal managers wordt teruggebracht.

“Dat is een van mijn diepe diepe diepe frustraties. We hebben regiodirecteuren. Dan denk je, dat is wat. Maar er zitten nog twee directeuren tussen mij en die regiodirecteur! Dat gaat niet lang meer duren. Op sommige plekken hebben we zeven managementlagen! Zeven! Hoe kan dat?”

    • Mark Duursma