Op 1.185 meter hoogte is het beeldschoon én monsterlijk

Spectaculaire etappes geven Vuelta kleur.

Op de top van Ermita del Alba staan vlakbij een kapelletje drie zwarte houten kruisen te schitteren in de zon. Het uitzicht vanaf 1.185 meter hoogte is duizelingwekkend. Huiveringwekkend moet het voor de renners van de Ronde van Spanje zijn als ze even voorbij het plaatsje Bárzana van beneden uit de vallei in omgekeerde richting omhoog kijken naar de grijze stenen. De slotklim van de zestiende etappe, vandaag gereden, in de bergen van Asturië is monsterlijk en beeldschoon tegelijk.

Bij de finish staan slechts een paar huisjes. Een oudere vrouw en haar dochter woonden er jaren voordat ze naar de nabijgelegen stad Oviedo verhuisden. „Voorheen liepen we hier altijd met onze koeien”, zegt de voormalige boerin. „We zijn nu even terug voor de Ronde van Spanje. We slapen vlakbij de streep. Dat wielrenners hier nu bij ons met fietsen naar boven komen is ongekend. De meeste mensen doen dat hier met jeeps. Zelfs met de auto is het nog een aardige klus.”

De zeventigste editie van de Vuelta is gemaakt voor klimmers. Vorige week woensdag werd in Andorra de zwaarste etappe ooit gereden. En vandaag werken de renners de laatste loodzware bergetappe af met een begin op zeeniveau in de kustplaats Luarca. Tijdens het 185 kilometer lange traject doorkruist het peloton één van de mooiste delen van Spanje. Vele renners zullen opgelucht ademhalen als ze de rustdag van morgen in Burgos halen.

De Vuelta staat in de schaduw van de Tour, maar mede door de spectaculaire bergetappes is spanning verzekerd. Opvallend is dat toppers uit de Tour als Chris Froome, Nairo Quintana en Alejandro Valverde tijdens de eerste weken in Spanje het verschil niet wisten te maken. Ze leverden zelfs in op Tom Dumoulin, die kort na het begin van de Tour geblesseerd afhaakte.

Dumoulin verrast in de Vuelta. Niemand had verwacht dat hij voor het begin van de rit naar Ermita del Alba nog tot de favorieten voor de eindzege zou horen. Ook de gepensioneerde boerin weet van zijn bestaan. „El holandès? Ja daar heb ik van gehoord. Maar die zal hier boven toch niet winnen?”, zegt ze lachend.

    • Koen Greven