Opinie

    • Wilfried de Jong

Balen

Vlak voor de wedstrijd stond bondscoach Danny Blind met presentator Jack van Gelder op het veld. Na het bekendmaken van zijn elftal had Blind een belangrijke mededeling: de wedstrijd ging negentig minuten duren.

Hoe verzon hij het?

Het had het moment kunnen zijn dat Van Gelder zich voor de tweede keer binnen een week beledigd voelde. Maar nee, hij liet Blind netjes uitpraten en snelde naar de radiomicrofoon voor het verslag van zijn laatste interland.

De zoveelste wedstrijd der wedstrijden stond op het punt van beginnen. Ik keek naar de Turkse fans. Fanatieke supporters die lief zwaaiden met rode vlaggetjes.

Waarom worden stadions in Turkije altijd ‘de hel’ genoemd? De grasmat lag duizend meter boven zeeniveau, het was 30 graden. Dichter bij de hemel kon je gisteravond geen balletje trappen.

Na een half uur stond Nederland met 2-0 achter.

„We kunnen ze pijn doen”, had Blind vooraf nog gezegd.

De stadionspeaker gaf een lange lofzang op de doelpuntenmaker. De woorden werden als rozenblaadjes over de 42.000 toeschouwers uitgestrooid.

Wie deed wie eigenlijk pijn?

De bank van Nederland kwam in beeld. Ik zag Blind en zijn assistenten Ruud van Nistelrooij en Marco van Basten. Drie volgers van de Hollandse School keken als ongelovigen naar het veld.

Ik dacht even terug aan hun gloriemomenten. Blind die bij Ajax de verdediging zo streng en strak leidde. Van Nistelrooij met een fladderend shirt van Manchester United in een rush op weg naar het doel. Van Basten met zijn geniale doelpunt in 1988.

Maar wacht, geen tijd voor nostalgie.

Het was juist nu zaak om te zien wat er niet deugde aan het huidige elftal. Veel. Oudere, blessuregevoelige spelers haalden hun niveau niet meer. De kwaliteit van talenten is lang niet zo hoog als gedacht en zeker niet constant. Ik miste het plezier in het spel, raffinement en durf.

Sneijder, na afloop: „Het zat ons niet mee.”

Van Persie: „Zwaar balen. We hadden de controle.”

Blind: „Door persoonlijke fouten speel je de Turken in de kaart.”

En in koor: „We hebben het niet meer in eigen hand.”

Dat laatste stak kennelijk nog het meest. Nederland, dat licht arrogante voetballand met een eigen voetbalschool, is afhankelijk geworden van de uitslagen van andere landen.

Met het verlies tegen Turkije staat Nederland nu aan de zijlijn van het voetbalveld. Europees en mondiaal.

De kans is groot dat Robben, Van Persie en Sneijder geen groot toernooi meer spelen. Nederland is niet zo goed als het denkt te zijn. Andere landen slaan de maat. En nu is Jack van Gelder ook nog weg bij de NOS.

Alle ballen op Dafne.

    • Wilfried de Jong