Erg ziek? Dan weg uit het ziekenhuis

In het ziekenhuis ging het 150 jaar geleden heel anders toe dan nu. Dat leren acht verhalen van patiëntjes in het Emma Kinderziekenhuis.

Sophia en Hendrika-Johanna waren twee meisjes uit Amsterdam die bijna 150 jaar geleden opeens erg ziek werden. De dokter kwam in hun kleine huis, waar vader, moeder en drie broertjes en zusjes woonden, en zei: „Het is echt erg. Ze moeten naar het ziekenhuis.”

Dat was een nieuw ziekenhuis, speciaal voor kinderen. Het bestond net een jaar. ‘s Nachts moesten Sophia en Hendrika-Johanna daar opeens erg overgeven. En ze kregen diarree. De dokter schrok vreselijk. Er heerste cholera, en nu hadden die twee zusjes cholera. Cholera is een erg besmettelijke ziekte waar geen medicijn tegen bestond.

Hij stuurde Sophia en Hendrika-Johanna naar huis, terwijl ze doodziek waren. Een paar dagen later gingen de zusjes dood. En een paar dagen later stierf ook nog hun broer Simon die besmet was geraakt.

Het is bijna niet voor te stellen dat het zo ging. Een ziekenhuis is toch juist voor doodzieke kinderen, liefst om er beter te worden?

Ja, maar het gevaar was dat de zieke meisjes alle andere, toch al zwakke patiëntjes ziek zouden maken. Dat zou een ramp zijn. De dokter moest kiezen en hij koos voor de patiëntjes die nog geen cholera hadden. Pas elf jaar later kreeg dat ziekenhuis een apart gebouw waar kinderen met besmettelijke ziekten konden worden verpleegd, zonder een gevaar voor anderen te zijn. Dat is nu heel gewoon.

Het oude ziekenhuis in dit verhaal heet nu het Emma Kinderziekenhuis. Het zit nu in het grote AMC-ziekenhuis aan de rand van Amsterdam.

Omdat het Emma Kinderziekenhuis 150 jaar bestaat is er een mooie tentoonstelling gemaakt. Die gaat over acht kinderen die daar in verschillende jaren zijn verpleegd. Gelukkig liep het met de patiënten die na Sophia en Hendrika-Johanna kwamen veel beter af.