#DvdW: welke Nederlandse dichter schreef deze zin?

Voor zijn Dagkalender van de Wereldliteratuur bekijkt journalist en schrijver Pieter Steinz dagelijks wat er actueel is in boekenland. Vandaag een dichtregel van een Nederlandse dichter die precies een jaar geleden overleed: ‘men moet nog een kuil graven voor een vlinder/ het ogenblik ruilen voor zijn vaders horloge’ Wie schreef deze regels?

Het is de slotstrofe van het bekendste titelloze gedicht van de Vijftiger Gerrit Kouwenaar (1923-2014). In het gedicht laat een man, in de woorden van de dichter-criticus Gerrit Komrij, zien ‘wat hij na een lange tocht, vlak voor de eindstreep, nog in zijn rugzak heeft’.

Het gedicht, dat begint met de zinnen ‘Men moet zijn zomers nog tellen, zijn vonnis / nog vellen, men moet zijn winter nog sneeuwen’, eindigde in 2000 op een negende plaats in de verkiezing van het populairste Nederlandse gedicht die door Poetry International en NRC Handelsblad werd georganiseerd.

‘Herinnering aan Holland’ van H. Marsman, ‘De moeder de vrouw’ van Martinus Nijhoff en ‘De gestorvene’ van Ida Gerhardt vormden toen de top drie; ‘men moet’ was een van de hoogst genoteerde experimentele gedichten.

Voor meer afleveringen van deze Dagkalender, zie The Global Reader.

Pieter Steinz zit op Twitter.