Opinie

    • Rolinde Hoorntje

De slechtste promotor ter wereld

Deze week: Young Marco. De vaste gast op Boilerroom.tv kiest zijn house- en technoplaten uit op emotie.

Vorig jaar was de definitieve doorbraak van Young Marco, ook bekend als Marco Sterk. Zijn debuutalbum Biology verscheen en werd overal goed ontvangen, geen andere Nederlander was vaker te zien op Boilerroom.tv. Wat maakt Sterk tot zo’n graag geziene gast? „Nou ja ik weet het niet zo goed, dat moet je ze zelf maar vragen”, zegt de bescheiden Amsterdammer aan de telefoon. Maar: „Misschien omdat ik niet alleen maar saaie techno draai. Daarnaast kan ik het wel goed vinden met die gasten.”

Helemaal toevallig is zeven keer op rij natuurlijk niet. „We blijven hem boeken omdat hij een plezier is om mee te werken en omdat hij het tegenovergestelde is van een lopende band-dj: elke keer dat je hem ziet weet je dat je een set krijgt die perfect is toegesneden op het moment”, zo omschrijft Boilerroom.tv zijn kwaliteiten in een artikel.

Hij heeft een voorliefde voor wavy synths en de jaren zeventig en tachtig, maar verwerkt net zo makkelijk Afrikaanse ritmes in zijn set. Neem de laatste Boilerroom, op Dekmantel Festival. Hij startte met ‘I’m a smoker but I dont want to’, ondertussen roekeloos rokend. ‘Sweetest Taboo’ kwam voorbij – niet het origineel van Sade maar de Caribische versie van Rebels, gevolgd door een obscure cover van Fela Kuti’s ‘Zombie’. Daarna gleed zijn set af richting zwoele italodisco met een amechtig hijgend dameskoortje en vette vibrerende retrosynths.

Die disco, dat komt zo: toen hij net een beetje plaatjes begon te kopen als achtjarige in Friesland, was dat wat er in de eurobakken lag bij de coffeeshop tegenover zijn huis. ,, Dan kreeg ik een euro zakgeld en kocht ik daar een plaat.” De eerste was ‘Mamma Said Knock you Out’ van LL Cool J. „Gelukkig maar, want het had ook zomaar iets heel fouts kunnen zijn.”

Toen hij naar Amsterdam verhuisde om te studeren aan de Rietveld gaf hij discofeestje. „Ik ben de slechtste promotor ter wereld – ik kwam echt met de flyer de dag na het feest.”

Allemaal hebben ze een band met „emotionele, eerlijke muziek” zegt Sterk over zijn samenwerkingen met Tako Reyenga (van Red Light Records) en Orpheu de Jong (van Red Light Radio), „dat is heel veel new age in essentie. Heel veel van die muziek is heel spontaan gemaakt.”

Dat emotionele, daar kiest hij ook zijn house- en technoplaten op uit. Aan de hoes kan hij zien of iets interessant is – is het in eigen beheer uitgebracht, dan is het meestal wat obscuurder. „En dan kijk je naar het artwork – met een beetje mazzel is dat ook half gaar en staan er nog een paar robots op. Dan weet je dat je goed zit.”

Emotie hoor je ook op Biology, dat klinkt als een tropische onderwaterwereld. Met ambient cultfiguur Gigi Masin en Johnny Nash maakte hij in twee dagen een prachtig ambient-album als Gaussian Curve. Eind dit jaar verschijnt een nieuw album met gamelanmuziek – een combinatie van veldopnames die hij maakte op Bali en gamelanspelers met wie hij jamde op het eiland. „Het was nog wel een beetje een uitdaging om de juiste te vinden. Gamelanmuziek ligt zo ver van westerse muziek af. Er zijn gasten die hebben nog nooit four to the floor ritmes gehoord.” Uiteindelijk vond hij een paar jongeren die wel met zijn drumcomputer konden meespelen „en dan gingen we een half uurtje kloten.” Zo werkt hij altijd. „Ik heb allerlei synthesizers, die sluit ik aan op een mixer en een mpc houdt alles een beetje bij elkaar. Dan loop ik een halfuur ‘een beetje’ te pielen en dan is het klaar. En soms is het wat en soms is het helemaal niets.”

Young Marco is de vleesgeworden gunfactor. Getalenteerd. Bescheiden. Vol Zelfspot.

    • Rolinde Hoorntje