Teruglezen: hoe schrijver Auke Hulst deze zomer in een week zeven boeken las

Vindt hij lezen eigenlijk nog wel leuk? Om dat te onderzoeken las schrijver Auke Hulst deze zomer gedurende een week iedere dag een roman. Foto Anouk Eigenraam

Er was een tijd dat schrijver en journalist Auke Hulst (1975) een paar boeken per week las. Maar sinds lezen zijn werk is geworden, zitten deadlines hem in de weg. En daarbij: literatuur verveelt hem de laatste tijd. ‘Om deze en andere redenen besloot ik mezelf uit te dagen. Lees elke dag een dun boek en reflecteer zowel op die boeken als het proces.’

Er zijn nog maar weinig boeken die “het stof uit zijn hoofd kunnen vegen”, schrijft Hulst in ‘Zeven dagen, zeven boeken’, de longread waarin hij verslag doet van zijn leesbevindingen. ‘In de kantlijn noteerde ik dit: hoeveel mensen zijn al over de rand geduwd door de ongenadige sociale media?’

Depressie

Het is een openhartig logboek geworden. Zo gaat Hulst naar aanleiding van William Styrons Het duister zichtbaar (1990), waarin de schrijver van Sophie’s Choice zijn levensbedreigende depressie tastbaar maakt, dieper in op zijn eigen worsteling met de ziekte:

‘De schrijver [Styron] duikt diep in de symptomen van de ziekte: verwarring, gebrek aan concentratie, geheugenverlies en uiteindelijk ‘een alles overheersende anarchistische onthechtheid’. Er is fysieke pijn die anders is dan gangbare fysieke pijn; er is de onvolledige rouw in de kindertijd als mogelijke oorzaak – ik denk dan automatisch aan mijn vader, die overleed op de vooravond van mijn achtste verjaardag, en aan mijn bijna onbewogen reactie daarop. En het gaat in De duisternis tastbaar veel over zelfverachting, een algemeen gevoel van waardeloosheid. Styron noemt ook dat een verschijnsel van de ziekte, maar ik vermoed dat zelfverachting de ziekte juist vooruitsnelt. Ze legt er een bodempje voor.’

Reflectie

Hulst wilde nadrukkelijk ‘reflecteren’ op de zeven boeken die hij in zeven dagen las. Geen recensies, geen oordeel. “Zo lezen lezers ook niet”, schrijft Hulst. In een video legt Hulst uit wat hij hiermee bedoelt:

De zeven boeken die Hulst tijdens de week gelezen heeft

  • Venus in bont (1870) van Leopold von Sacher Masoch
  • De heilige van de berg Koya (1900) van Kyoka Izumi
  • Het oude Frankrijk (1933) van Roger Martin du Gard
  • De gewichtlozen (2014) van Valeria Luiselli
  • Brief aan een nooit geboren kind (2014) van Oriana Fallaci
  • Het duister zichtbaar (1990) van William Styron
  • De kip die dacht dat ze kon vliegen (2014) van Sun Mi-Hwang
Lees het artikel Auke Hulst hierover schreef: ‘Zeven dagen, zeven boeken’.