Wat gaat Paul Jansen anders doen bij De Telegraaf?

Foto Robin Utrecht

Voor straf moest Paul Jansen ooit stage lopen bij de De Telegraaf. Hij had liever naar de Volkskrant gewild. Deze week, twintig jaar later, begint hij als hoofdredacteur van de grootste krant van Nederland. De voormalige politiek commentator erft een dagblad met grote problemen.

Ooit was er geld zat

Jansen was als kritische student journalistiek in Rotterdam op iets te veel tenen gaan staan om de stageplek van zijn eerste keus te krijgen. Dat was geen ideologische keuze, zegt Jansen. “Ik wilde de buitenlandjournalistiek in. En de Volkskrant had meer buitenlandpagina’s.”

Bij De Telegraaf werd hij hartelijk ontvangen. De adjunct zei: “Het belangrijkste is dat je het naar je zin hebt. Voel je hier thuis. En geniet ervan”. Na enkele jaren bij De Financiële Telegraaf werd Jansen correspondent in Indonesië. Het verschil tussen de krant toen, rond de eeuwwisseling, en nu?

“Het geld klotste tegen de plinten op, vooral dankzij de advertentie-inkomsten. Als ik op reportage was met een fotograaf, dan sliepen we in hotels met gouden kranen en aten we de duurste sushi.”

Dat was vroeger. Net als andere kranten is De Telegraaf de meeste rubrieksadvertenties kwijtgeraakt aan Marktplaats.nl en eBay. Oplages en reclameopbrengsten dalen.

Bovendien was er intern ruzie tussen de redactie en uitgever Telegraaf Media Groep (TMG). Die kostte Jansens voorganger, Sjuul Paradijs, zijn baan.

Moderniseren

Wat gaat Paul Jansen doen om de krant te redden?

“De Telegraaf moet moderniseren. Het was een echte nieuwskrant, die er uitzag alsof hij op het allerlaatste moment in elkaar was gezet. Die functie zijn we kwijtgeraakt aan internet. Nu moeten we een nieuwe rol voor de krant vinden.”

Jansen moet “een paar miljoen” bezuinigen. Iets waar Paradijs geen zin meer in had. De bezuiniging gaat op de redactie banen kosten.

“In juli heb ik tegen de redactie gezegd: pijnlijke maatregelen zijn onontkoombaar. We komen er niet met minder paperclips en pennen.”

Er kan best nog een efficiency-slag worden gemaakt, zegt hij. “Maar we moeten oppassen. Als je de krant alleen op rendement wil aansturen, in een dalende markt, dan bezuinig je jezelf kapot. Ik heb tegen de directie gezegd: kijk ook waar we heen willen. De discussie speelt hier al veel langer: houden we de dingen zoveel mogelijk bij het oude? Of gaan we echt veranderen?”

Andere media melden het schrappen van veertig tot zeventig arbeidsplaatsen. Hoeveel mensen moeten weg? “Daar laat ik me niet over uit”, zegt hij. En met een glimlach: “Ik gebruik nu teksten die ik de afgelopen jaren zelf ook vaak hoorde in Den Haag.”

Wat is Jansen van plan?

De papieren oplage zal blijven afnemen, denkt Jansen. De overige problemen lijken erg op die van andere dagbladen. Waarom is De Telegraaf zo traag met de omschakeling naar digitaal? “Het lezerspubliek van De Telegraaf vergrijst. Dat zijn steeds meer zestigplussers die niet zo makkelijk het nieuws op internet gaan zoeken. Zij willen nog de oude Telegraaf en ze gaan klagen als je iets verandert. Die mensen wil je niet kwijt, dat begrijp ik, maar als je alles bij het oude houdt, trek je geen nieuwe lezers meer aan, die ook nodig zijn om als krant te overleven.”

“We zijn te lang het konijntje geweest dat in de koplampen blijft staren, denkend: er komt iets verschrikkelijks aan. En je weet hoe het afloopt als het konijntje blijft zitten.”

    • Jan Benjamin
    • Wilfred Takken