Met zeilen krijg je vrouwen wel uit hun mutsenparadijs

Bo&Caro gaan elke dag naar een bedrijf. Ze zijn bij aandeelhoudersvergaderingen, productpresentaties of vrijdagmiddagborrels en willen graag weten: wie is hier belangrijk?

Wat: De opening van de botenbeurs HISWA op het beursterras aan het IJ, in Amsterdam-Noord

Wie: Bezoeker en zeilfanaat Ernst Uildriks, Zeilster Carolijn Brouwer en schrijfster Marianne Zwagerman

Je zou denken dat een beetje zeilman niet meteen staat te klappertanden als het een beetje bewolkt en winderig is. Zeilen ís kou lijden, dat is juist de lol. “Een echte zeiler houdt van lekker wild weer,” verklaart bezoeker en zeilfanaat Ernst Uildriks. Toch staan er zeker een stuk of tien terrasverwarmers te brullen op de zachte nazomerochtend aan het IJ, waar de botenbeurs geopend wordt. Zal wel voor de vrouwen zijn dan. “Die zijn toch wat meer op comfort gesteld,” legt Uildriks uit.

“Ze gaan alleen mee zeilen als het mooi weer is.”

Met een dozijn vrouwen op een boot

Ho-ho. Er is altijd een uitzondering op de regel. Zeilster Carolijn Brouwer heeft net de Volvo Ocean Race erop zitten. Met een dozijn vrouwen op een boot de wereld rond, dat betekent lang niet altijd mooi weer. Brouwer mag vandaag de beurs openen door op een flyboard over het water te flyen. Dat heeft niets met zeilen te maken, maar dat maakt niet uit.

Schrijfster Marianne Zwagerman mag tijdens de opening een praatje houden. Ze heeft zich als missie gesteld vrouwen uit het ‘mutsenparadijs’ te bevrijden. De watersport is daar volgens haar een goed middel voor.

“Daar heb je het gevoel het roer in eigen handen te hebben en kan je je eigen koers bepalen.”

Carolijn Brouwers - ook op het flyboard rechts - en Marianne Zwagerman.

Een foto die is geplaatst door Bo&Caro (@boencaro) op

Frisjes

Zwagerman stelt Brouwer op het podium een paar vragen. “Zoveel vrouwen op een boot..?” Brouwer knippert even met haar ogen.

“Wij zijn professionele zeilers en willen een zo goed mogelijk resultaat halen. Daar trainen we keihard voor. Al het andere is niet belangrijk.”

Als het bedrijf SCA de vrouwen blijft sponsoren, gaan ze volgend jaar weer.

“En ga jij dan ook weer mee?”, vraagt Zwagerman.

“Nou, mijn zoontje van vier heeft me veel moeten missen,” antwoordt Brouwer. “Dit jaar gaat hij voor het eerst naar school en kan hij niet meer op elke plek waar we aanleggen aan de kade staan….” Ze kijkt vertederd naar een jochie met bruine krullen dat naast het podium staat. 

Zwagerman kijkt Brouwer streng aan. ”Zullen we gewoon afspreken dat als SCA jullie boot weer betaalt, jij weer gewoon meegaat?”

Brouwer kijkt berouwvol naar haar zoon. “Eh… Ja.”

Dan wordt de beurs met een flinke rinkel aan een bel geopend. Brouwers zoontje kijkt toe hoe zijn moeder over het water vliegt. Zwagerman, gekleed in een marineblauw bloot jurkje gaat naast een terraswarmer staan. Toch best frisjes.