Opinie

    • Hans Beerekamp

Botoxbekentenissen zonder meerwaarde

Sophie Hilbrand zonder make-up. sophie in de kreukels/bnn

Een van de redenen waarom het optreden van wereldkampioen Dafne Schippers gisteren in De Wereld Draait Door (VARA) zo veel indruk maakte, was dat ze de beelden van haar eigen race op de 200 meter nog niet eerder had teruggezien.

Niet dat ze in snikken uitbarstte of veel meer zei dan opnieuw „ongelooflijk” – ontspannen en zonder angst natuurlijk blijven is immers haar „trucje”. Maar het was voor de kijker die de wedstrijd van 21.63 seconden al tientallen keren herhaald had zien worden, bijna ontroerend dat er ook nog een leven buiten de media bestaat. Waarin de hoofdpersoon geen tijd heeft om haar ultieme moment van glorie zelf terug te kijken.

Zou het NOS Journaal zich kunnen voorstellen dat het twintigjarig bestaan van het eigen Radio 1 Journaal door verreweg de meeste kijkers niet als een relevant nieuwsfeit wordt ervaren?

Op televisie en in andere media werd al dagenlang uitgekeken naar de nieuwe reeks programma's Sophie in de Kreukels (BNN). Met zijn scherpe instinct voor inteelt en valse ijdelheid beschreef Sander van de Pavert het in Lucky TV effectief als „Sophie Hilbrand vraagt BN’ers of ze botox gebruiken.”

Een van de eigenschappen van de BNN-presentator is dat ze niet bang is zich zonder make-up te laten filmen. Maar nu ze 39 is, vraagt ze zich af hoelang ze deze de natuurwetten van tv tartende houding nog vol zal kunnen houden. En dat er geheimzinnig wordt gedaan over iets, dat maakt natuurlijk de kwajongen wakker in elke BNN-verslaggever.

Maar wat zou het ons kunnen schelen wie er wel of niet met spierverslappende injecties de rimpels te lijf gaat? En welke actrice uit Goede Tijden, Slechte Tijden onder bedreiging met een advocaat verbood haar eigen bekentenis uit te zenden?

Verbazingwekkend is vooral dat over dit onderwerp nog lang niet alles is gezegd. BNN kwam zelf al in 2008 met de serie Say No to the Knife en de masochistische zelfspot van de aan haar uiterlijk twijfelende televisiemaakster werd al eerder beproefd door Sunny Bergman in Beperkt Houdbaar (VPRO).

Daarin werd ook de vraag gesteld waarom dat uiterlijk en de angst voor ouder worden juist in deze tijd zulke schrikbarende dimensies konden aannemen. En hoe wij slonzige Nederlanders in dit opzicht de Amerikaanse ideologie van de maakbaarheid van het lichaam gingen omarmen.

Als je die vragen niet stelt, maar alleen maar op de rode loper collega's aanklampt met de vraag of ze wel of niet, en zo ja hoe vaak, en zo nee, zouden ze het zeggen als het wel zo was – ja, dan is het gewoon een variant op de monkelende sterren in RTL Boulevard.

    • Hans Beerekamp