Kinderombudsman: kinderpardon opnieuw bekijken

De ouders van Gláucio en Márcia Ventura Tiago kwamen vijftien jaar geleden naar Nederland. De 13-jarige Gláucio werd hier geboren. Foto ANP

Het kinderpardon moet opnieuw bekeken worden, vindt Kinderombudsman Marc Dullaert. Meer dan honderd kinderen vallen buiten de boot op basis van de uitzonderingsgronden die rondom het in 2012 ingestelde kinderpardon zijn opgesteld, zo zei hij vandaag in het televisieprogramma EenVandaag.

“Alle zaken van het kinderpardon zijn nu bekeken en nu worden de uitzettingen in werking gezet. Nu wordt dus pas duidelijk wie mag blijven en wie niet, mijn inschatting is dat het om meer dan honderd gevallen nu nog gaat.”

De komende tijd zullen volgens hem dus meer gevallen opduiken, zoals de Angolese Gláucio en Márcia Ventura Tiago, die dit weekend werden opgepakt om uitgezet te worden naar Angola. Gisteren werd bekend dat de twee in Nederland mogen blijven. Net zoals de moeder van de tieners. De vader moet wel terug naar Angola. Hij heeft mogelijk als militair ernstige misdaden gepleegd in zijn thuisland. Daardoor viel de hele familie onder het zogeheten 1F-artikel van het vluchtelingenverdrag en kwamen de kinderen niet in aanmerking voor de kinderpardonregeling.

Voor kinderen en jongeren als Gláucio en Márcia is er sinds 2013 het kinderpardon. Kinderen van asielzoekers die langer dan vijf jaar in Nederland wonen voordat ze 18 jaar worden, krijgen een verblijfsvergunning. Die moeten ze dan wel aanvragen voordat ze 21 zijn. Ouders en eventuele broertjes en zusjes mogen ook blijven, mits ze aan voorwaarden voldoen. Zo moet het gezin onafgebroken in Nederland zijn geweest, een asielvergunning hebben aangevraagd en altijd hebben meegewerkt in de asielprocedure.

Belang kinderen moet zwaarder wegen

Dullaert vindt dat het belang van de kinderen om hier te blijven zwaarder moet wegen dan het stempel dat hun vader meedraagt. “Het is niet in het belang van de kinderen te worden uitgezet naar Angola, dat is zo klaar als wat”, zei Dullaert gisteren in NRC Handelsblad. “Ze zijn hier geworteld, spreken niet eens Portugees, het zijn gewoon Nederlandse kinderen.”

De zaak illustreert dat het Nederlandse asielrecht nauwelijks rekening houdt met de belangen van kinderen, aldus Dullaert.

“Met het kinderpardon heeft de Kamer gezegd dat kinderen die hier langer dan vijf jaar zijn, hier mogen blijven. Maar in de uitvoeringspraktijk zie je dat het pardon bewust is ingeperkt. Zo worden kinderen uitgesloten die asiel hebben aangevraagd om bijvoorbeeld medische redenen of omdat hun moeder slachtoffer is van mensenhandel. Kinderen worden gewoon behandeld als bagage: die zijn erbij, maar we houden geen rekening met ze.”

    • Marije Willems