Realistisch spel op de kades terwijl het publiek langsvaart

Scène uit ‘Toen wij uit Rotterdam vertrokken’ Foto Phile Deprez

Het publiek stapt aan boord, ieder met een eigen koptelefoon op waardoor nostalgische hits en een unheimische soundscape klinken. De tweeslachtige sfeer van de haven is onmiddellijk haarscherp geschapen: vergane glorie vermengd met anonieme grootsheid. De boot is nog niet afgemeerd of er klimt een drenkeling aan de wal.

Toen wij van Rotterdam vertrokken is een buitengewone locatievoorstelling van Maas theater en dans. Varend door Delftshaven aanschouwt het publiek een drama dat zich ontspint op de kades. De stad met volkse voorbijgangers is decor. Regisseur Floris van Delft schreef een maatschappelijk, actueel well-made play over vijf figuren die voor een risicovolle keuze komen te staan. Zij hebben elk een tegenhanger in een of meer van de andere personages. De manier waarop Van Delft dit web aan intermenselijke conflicten weeft, is – hoewel niet overal even geloofwaardig – razend knap. De scherpste tegenstelling is die tussen de kapitein (Anne Prakke) die, tegen de protocollen in, bootvluchtelingen redt en de CEO (Simon Heijmans) die op het punt staat een miljoenendeal te luiten met Shanghai. De een walgt van de vooruitgang die hem belet op gevaarlijke stukken zee gas te geven ‘omdat dat te veel bunkerolie gebruikt – klote duurzaamheid’. De ander omarmt die vooruitgang en verbastert uit volle borst Feyenoords lijflied: ‘hand in hand voor de wereldmarkt/ geen woorden maar data’.

Het verdienstelijke, realistische spel wordt ijl omlijst door vijf figuranten die de almaar door bewegende spelers vergezellen. Hun toegevoegde waarde is soms wat twijfelachtig – met name als ze aan het eind de hele vertelling nog eens ‘na-mimen’, maar soms ook briljant, wanneer ze als toevallige omstanders meedoen in een ontroerend vreugdedansje.

En als de boot aan het eind de Nieuwe Maas op glijdt en in de verte de kranen van de Botlek verschijnen, berustten angsten voor veranderingen die het publiek met de personages meebeleefde, in hoop van maakbare mogelijkheden.

    • Brechtje Zwaneveld