Column

Niemand heeft baat bij eenzijdige journalistiek

Elke journalist stuurt de lezers een richting op. Maar De Telegraaf gaat wel heel kort door de bocht in een artikel over asielzoekers, vindt Floor Rusman.

Objectieve journalistiek bestaat niet, wordt vaak gezegd. En inderdaad: met zijn onderwerpkeuze, invalshoek en woordgebruik stuurt een journalist zijn lezers, of hij dat nu wil of niet, een bepaalde richting op.

Dit is onvermijdelijk, maar er zijn wel gradaties in niet-helemaal-objectieve journalistiek. De Telegraaf liet afgelopen dinsdag zien hoe ver een medium daarin kan gaan. Onder de kop ‘Asielinstroom maakt woning onbereikbaar’ publiceerde de krant een artikel over de wachtlijsten voor sociale huurwoningen. Deze worden nog langer door de komst van grote groepen asielzoekers, die, wanneer zij eenmaal een verblijfsvergunning hebben gekregen, voorrang krijgen op de sociale woningmarkt.

Nu staat er niets onwaars in het artikel. Inderdaad moeten gemeenten dit jaar al dubbel zoveel vluchtelingen huisvesten als in 2014. Asielzoekers die een verblijfsvergunning hebben gekregen, ook wel statushouders genoemd, vallen onder de groep ‘urgenten’: mensen die voorrang krijgen op de woningmarkt.

Maar de statushouders zijn niet de enigen die ervoor zorgen dat de wachtlijsten langer worden. Er zijn ook nog andere urgenten, zoals psychiatrisch patiënten, ouderen (die van dit kabinet langer thuis moeten wonen) en mensen die hun huis uit moeten wegens renovatie. Volgens de NOS vormen statushouders in 2015 56 procent van de urgenten. In totaal gaat zes procent van de sociale huurwoningen naar statushouders, zei minister Blok begin dit jaar. Dat kun je veel noemen, maar om nou te zeggen dat die zes procent het verschil maken tussen bereikbare en onbereikbare sociale huur: mwah.

Bovendien zijn er nog heel andere oorzaken voor het langer worden van de wachtlijsten. Er worden bijvoorbeeld weinig nieuwe huurwoningen gebouwd en juist veel sociale huurwoningen verkocht. En dan heb je ook nog de scheefwoners, die in 2013 27 procent van de sociale huurwoningen innamen: het ging om bijna 700.000 huishoudens.

Kortom: vluchtelingen zorgen er inderdaad voor dat sommige mensen langer op een woning moeten wachten – net als psychiatrisch patiënten, ouderen, scheefwoners en woningcorporaties. Maar van die andere factoren rept het artikel niet. De krant presenteert een van de oorzaken als dé oorzaak. Bij De Telegraaf weten ze natuurlijk dat dit kort door de bocht is, maar zo’n invalshoek zorgt wel voor lekker veel klikjes op de website.

Ik zou me daar niet goed bij voelen als journalist. Nog los van het feit dat je willens en wetens een eenzijdig verhaal publiceert, draag je ook bij aan een hetzerige sfeer tegen asielzoekers. Onder het artikel staan 1.200 woedende reacties en op Twitter deelden mensen het artikel met toevoegingen als ‘eigen volk eerst’.

Wie heeft hier baat bij? De lezers worden eenzijdig geïnformeerd, boze Nederlanders worden nog bozer en asielzoekers krijgen een nog vijandiger ontvangst. De Telegraaf heeft met dit artikel niemand een dienst bewezen, behalve zichzelf.