En toen flitste hij Froome voorbij

Tom Dumoulin (24) won gisteren de negende rit van de Vuelta. Hij verrast de complete wielerwereld, inclusief zichzelf.

Vandaag start Dumoulin in de rode leiderstrui. Foto JOSE JORDAN/AFP PHOTO

De rechtervuist gebald in de lucht, „yes!” schreeuwt Tom Dumoulin. Drie keer ijzersterk aangevallen op de slotklim, de Alto Cumbre del Sol van eerste categorie. Vrijwel alle klassementstoppers eraf gereden, leider Johan Esteban Chaves gebroken. Op weg naar herovering van de rode leiderstrui? Daar ziet hij Chris Froome demarreren voor de dagzege. Honderd meter nog, nog één keer alles geven. En dan achterhaalt Dumoulin de Tourwinnaar. Flitst hem voorbij. Niet alleen is hij opnieuw leider in de Ronde van Spanje, hij verbaast met de ritwinst bergop de complete wielerwereld. En zichzelf. „Ik had nooit kunnen denken dat ik een etappe als deze zou kunnen winnen, maar ik ben blijkbaar in de vorm van mijn leven.”

Ja, als tijdrijder geldt de pas 24-jarige Dumoulin al langer als wereldtopper. Derde op de WK van vorig jaar, dit jaar tijdritwinnaar in de Ronden van het Baskenland en Zwitserland (twee keer). Maar vooraan meedoen in een grote ronde? Misschien iets voor de toekomst, stelde Dumoulin tot nu toe steevast. Die toekomst lijkt nu begonnen. Vandaag, op de tiende dag van de Vuelta, start hij in Valencia in de rode leiderstrui, met bijna een minuut voorsprong op nummer twee, de Spanjaard Joaquim Rodriguez.

Extreem realistisch

„Ik ben trots dat ik de leiderstrui terug heb. Ik zal dag voor dag bekijken hoe het vanaf nu verder gaat.” Typerende uitspraak voor de intelligente Limburger. Geen overdreven grootspraak, extreem realistisch over zijn eigen mogelijkheden. Natuurlijk weet de kopman van Giant-Alpecin dat hij zich dit jaar sterk heeft verbeterd in het klimmen. Bij zijn tijdritzege half april in het Baskenland maakte hij het verschil bergop, ook ten opzichte van een erkende klimgeit als Rodriguez. In Zwitserland toonde hij op de Rettenbachgletsjer dat hij in zijn eigen tempo ook op een lange beklimming weinig hoeft te verliezen op de specialisten. En nu in Spanje, waar de renners na de rustdag van morgen nog een hele reeks zware bergritten wacht? „We zijn nog niet in het hooggebergte”, relativeerde Dumoulin na zijn dubbelslag. „Maar ik verbeter me als klimmer en klim hier uitstekend.”

4 juli, de Tourstart met een tijdrit in Utrecht; daar draaide dit seizoen alles om. Na zijn teleurstelling om de vierde plaats schakelde hij razendsnel, een kwaliteit waarmee toppers zich onderscheiden van de rest. Twee dagen later spatte zijn droom om alsnog geel te pakken op de Muur van Huy uiteen na een harde val. En weer richtte hij zich razendsnel op. Voorbereiden op de Vuelta, hoogtestage in het Italiaanse Livigno. „Als je anderhalve maand langs de kant staat, realiseer je je pas hoeveel je van deze sport houdt”, sprak hij voor de start in Puerto Banús in De Telegraaf.

Hij versloeg Froome en Rodriguez

Op het oog magerder dan ooit ‘vloog’ Dumoulin de Vuelta in. Na de vijfde rit mocht hij tot zijn eigen verrassing de leiderstrui aantrekken. Een dag later was hij die weer kwijt aan Chaves, maar met een derde plaats op het slotklimmetje boekte hij wel tijdwinst op de rest. Op de eerste lange slotklim, vrijdag naar La Alpujarra, hield hij eenvoudig stand tussen de beste klimmers. Om gisteren op de 3,5 kilometer lange Cumbre del Sol – gemiddelde stijging 11 procent en stroken van boven de 20 – onnavolgbaar toe te slaan.

Hij viel aan op 2,6 kilometer voor de finish en daarna nog twee keer. „Mijn tactiek voor de slotklim was om aan te vallen op het vlakkere deel en te volgen op het steilere deel.” Maar alleen Froome en Rodriguez konden hem achterhalen. Even leek de Brit te winnen, totdat Dumoulin zijn ultieme jump plaatste. De Tourwinnaar, die in 2011 uit het niets doorbrak als ronderenner met een tweede plaats in de Vuelta, was vol lof voor de ritwinnaar. „Hij laat een ongelofelijke vorm zien in deze race. Hij is nog een jonge renner met een hele mooie toekomst.”