Column

Vluchtstrook

“Ja, ja, jullie hebben weer geluk”, mompelde ik zacht in mezelf toen ik naar de stroom vluchtelingen op de televisie keek. Ik zei dit omdat ik net daarvoor las dat wij rijken meer vermogensbelasting moeten gaan betalen. En daar hebben die Syrische sloebers natuurlijk geen last van. Die kruipen lekker onder het prikkeldraad door en gaan onze zuurverdiende centen juist opmaken!

Gaan de rijken die vermogensbelastingverhoging ook echt betalen? Ik denk het niet. Een beetje vermogende stinkerd heeft natuurlijk al lang contact gezocht met de deskundige jongens en meisjes van de KPMG of een andere criminele organisatie en die vinden ongetwijfeld wel wat mazen. Als het even meezit regelen ze dat de stinkerds helemaal niks gaan betalen. Sterker nog: ze krijgen geld terug. Dat wordt geregeld middels een handige constructie via de Maagdeneilanden, Malta of de Nierstichting. De Nierstichting? Ja, de Nierstichting. Deze week werd daar een frauduleuze fiscale constructie ontdekt. Een vroegere directeur had met een obscure projectontwikkelaar iets heel idioots in elkaar geflanst. Zo ingewikkeld dat het bijna niet uit te leggen valt. Het huidige bestuur van de Nierstichting wist niet eens dat ze meededen aan dit spel. Hoe het in elkaar stak?

De Nierstichting bleek eigenaar van een louche Brabants bouwbedrijfje, dat op die manier geen risico liep en uiteraard weinig tot geen belasting hoefde te betalen. De nierpatiënten werden er een beetje beter van en de projectontwikkelaar veel en veel beter. Hoe het ontdekt werd? Via de KPMG natuurlijk. Die club maffiosi wordt op dit moment doorgelicht en er zijn daar heel veel kasten met heel veel lijken. Dat verklaart de onhoudbare rioolstank op de A9 ter hoogte van Amstelveen. Of dacht u dat dat stilstaande vrachtautootjes met gestikte vluchtelingen op de vluchtstrook waren? Vluchtstrook. Mooi radeloos woord in dit geval.

Ik probeer me de oprichtingsvergadering van dat bouwbedrijfje voor de geest te halen. Iemand moet toch als eerste het gênante idee geopperd hebben en de andere aanwezigen zonder blozen in de ogen hebben gekeken. En hoe reageerden die anderen? Riepen ze dat het een goed idee was om het over de gammele ruggen van de zieke nierpatiënten te spelen? Of was er ook nog protest? Dat iemand anders liever de kankerpatiënten had willen misbruiken. Er waren toch wel consultants bij? Van die blazers die voor 500 euro per uur een adviesje door de kamer blazen! De vroegere directeur van de Nierstichting heeft inmiddels laten weten dat hij van niks weet en dat het via de stichting Vrienden van de Nierstichting liep. Ook weer zoiets. Dus naast de Nierstichting is er ook een stichting die Vrienden van de Nierstichting heet. Zou mij niet verbazen als er ergens in Marbella een stichting is die de Kennissen van de stichting Vrienden van de Nierstichting heet en dat de voorzitter van die club op onze kosten in een Maserati rijdt. En dat die proletenbak weer gefinancierd is door minister Schippers, die dacht dat het om een PGB van een nierpatiënt ging. De Maserati Dyalise! Topmodel.

De oprichting van dat Brabantse bouwbedrijfje is bij een notaris gepasseerd. Dat is wettelijk verplicht. Wie was die notaris? Een chronisch tukkend golfvriendje met ingebouwde knipoog? Zo’n corpsbal die al meer BV’s en interessante stichtingen voor de projectontwikkelaar heeft helpen oprichten?

Dit soort vergaderingen fascineert mij. Dat een tafel quasichique klojo’s akkoord gaat met deze vuige constructies. En dit allemaal onder het motto: de KPMG vindt het goed, dus zal het wel kloppen. Dat zijn tenslotte accountants en die hebben een eed afgelegd.

Soms merk ik dat ik hierdoor bodemloos somber word. Onredelijk cynisch. Dan denk ik bij die gouden Daphne Schippers onmiddellijk aan doping. En dat wil ik niet. Zeker niet omdat dat leuke meisje zegt dat ze schoon is. Ik geloof haar.

Ik wil niet chronisch cynisch zijn. Maar hoe houd je hoop als je over het vluchtstrookdrama met de 71 gestikte vluchtelingen leest? Ook daar is over vergaderd. Wie van de verdachten deed de deur van de laadruimte dicht? Wat dacht hij toen hij dat deed?

Is er dan niet één lichtpuntje? Jawel. De politicus en voormalig advocaatje Bram heeft 35.000 geleende euro’s aan een meneer terugbetaald. Dus nu kan ik op hem stemmen. Vraag is wel hoe hij zomaar opeens aan 35.000 euro kwam. Ik denk: de Nierstichting.