Column

Sprankelend als champagne

Georgina Verbaan

Het regende vrij hard, dus ik draalde voor de uitgang van de supermarkt met mijn boodschappen. Hoewel middag, was het donker buiten. Zo hier en daar glinsterde wat slap geregend straatvuil, mensen haastten zich met natte jassen naar binnen. Naast me stond een vrouw uit te druipen. Platgeregende krullen, uitgelopen mascara. Ik moest aan de jaren tachtig denken. Toen lag er overal straatvuil, en was er ook vrij vaak sprake van uitgelopen mascara. Dat zie je bijna nergens meer, straatvuil en uitgelopen mascara. Zelfde geldt voor hondenpoep. Dat lag in de jaren tachtig werkelijk o-ve-ral. Iedereen hopste en hinkelde om de stront heen naar zijn werk. Dat deed je gewoon. Fluitend.

Omdat ik nog niet naar buiten wilde zocht ik een plek waar ik niet in de weg zou staan. Mijn oog viel op een hoekje naast het advertentiebord. Het advertentiebord, dát is pas jaren tachtig. Daar zette je voor Marktplaats weleens een advertentie voor te klein geworden rolschaatsen op, wanneer je in je kennissenkring niemand zo gek had gekregen er nog iets voor te geven. Er hing een grote advertentie van een ‘Klussenbedrijf’ dat allerlei klusjes doet. Ik scheurde een reepje met hun nummer af.

Verder bood iemand zijn ‘collectie Amerikaanse comics en designer toys’ te koop aan. Och arm, een man die ging samenwonen. Daar weer onder stond iets raadselachtigs: ‘ik kan helpen om het huis en of de tuin schoon wilt u het nodig hebben neem dan contact met mij zonder telefoon’ met daaronder: een telefoonnummer. Mensen zochten bescheiden kamers, maar er was ook een gulzigaard; ‘I NEED APARTMENTS!’

Verder werd er bijles aangeboden, er werd een hond gezocht (‘kleur maakt niet uit’) in verband met het overlijden van de vorige, maar er stond ook dit: ‘Sprankelend als champagne/Gay man 60 zoekt leuke horeca of verkoop job. RUIME ERVARING-ANDERE SUGGESTIES ALTIJD WELKOM-STA VOOR ALLES OPEN! Weekends GEEN ENKEL PROBLEEM! Dank. (koude keuken, broodjes bediening etc.)’

Zestig jaar en ‘sprankelend als champagne’. Ik moest er een beetje van huilen. De jaren tachtig waren vast zijn hoogtijdagen. Ja, waarschijnlijk ook werkloos, maar dat was iedereen destijds (althans, waar ik opgroeide). Toen viel mijn oog op een andere advertentie in hetzelfde handschrift: ‘Jonge man -60- Gay, zoekt kamer c/q woonruimte in A’dam of directe omgeving. STA VOOR ALLES OPEN Min 15m2 Max 300 euro’. Het is wachten tot de zon weer doorbreekt. Dus mocht u een woning of een betrekking weten voor deze hoopvolle jonge blom waar de bruis nog opstaat, laat het dan de krant weten. Ik heb zijn nummer.