Machtige puinruimer in culturele - en omroepwereld

Bij de vaste luisteraars van het satirische programma Radio Bergeijk was Hans van Beers vooral bekend als Tonnie van de Mortel, marktkoopman in natte slappe zure worst. Deze lijsttrekker van lokale partij Bergeijk Terug kon in een politiek debat rustig in plat Brabants zeggen: ‘Al dat gepraat leidt tot niks. Wij zeggen waar het op staat’.

Juist door veel en geduldig praten heeft Van Beers de afgelopen decennia zijn reputatie gevestigd als bruggenbouwer in de culturele - en omroepwereld. Een bonhomme uit Brabant die in de Randstad de baas werd bij onder meer het Rotterdams Philharmonisch, de VPRO en het Stedelijk Museum. Door zijn rustige uitstraling vermoedden veel mensen een goedmoedig type die het compromis zocht, maar hij bleek vaak een geslepen strateeg. Woensdag overleed Van Beers, 74 jaar oud.

Na zijn opleiding op de kweekschool werd Van Beers directeur van een jongerencentrum in Sittard. Omdat hij het samen met Wim Wennekes en Jan Smeets „een dooie boel” vond in Limburg, organiseerden ze in 1969 een popfestival op Camping Gulperberg: het begin van Pinkpop. Van Beers ging de politiek in en was zeven jaar wethouder voor de PvdA in Den Bosch. In 1986 werd hij directeur bij het Rotterdams Philharmonisch Orkest. Met de musici van het roerige orkest bouwde hij een goede relatie op, waar veel van zijn opvolgers niet in slaagden.

Bij de VPRO brak hij de koninkrijkjes bij radio en televisie af. Hij leidde de ledenwerfactie ‘ Stop de Verloedering’, waardoor de VPRO de A-status kreeg. Als lid van de raad van bestuur van de NOS forceerde hij vanaf 1998 de netprofilering. „Van alle banen die ik heb gehad, was dit wel de minst vrolijke”, zei hij na afloop.

Door goede relaties op te bouwen met politici en zakenmensen als Joop van den Ende en Cor van Zadelhoff lukte het hem als opvolger van Rudi Fuchs de financiering voor nieuwbouw van het Stedelijk te regelen. Hij bestreed het defaitisme en regelde een tijdelijk onderkomen.

De pensioengerechtigde leeftijd lang gepasseerd bleef Van Beers actief als interimdirecteur en adviseur. Zo speelde hij een belangrijke rol bij de fusies die leidden tot het Mondriaan Fonds en Philharmonie Zuid. Hij kon ze toevoegen aan de lange lijst van organisaties in beeldende kunst, muziek, film, theater en dans waar hij bestuurder is geweest. In 2000 riep deze krant hem uit tot een van de machtigste cultuurbestuurders. Dat is hij lang gebleven.