BRIEVEN

illustratie: Cyprian Koscielniak

Europese NAVO-landen besteden meer dan Rusland

Het artikel van Andrew A. Michta (Intussen schroeft Rusland defensie-uitgaven op, 22/8) is op zichzelf interessant, maar niet te plaatsen zonder een begeleidend artikel. Om te beginnen is er in Europa al twee maal een oorlog geweest na het einde van de Koude Oorlog: de oorlog waarin Joegoslavië vernietigd werd en de oorlog van 77 dagen bombarderen waarna het mogelijk werd in Kosovo een mislukte staat te stichten.

De militaire uitgaven van de Europese NAVO-landen zijn nog steeds veel groter dan die van Rusland, terwijl de grens met NAVO-landen maar een uiterst klein deel is van de Russische grenzen. Als er problemen zouden zijn met Russisch sprekende minderheden in Baltische staten, kan dit op het conto van de discriminatie tegen hen worden geschreven. Het Poetin verwijten is bizar.

Er zijn geen schendingen van het geallieerde luchtruim door Russische vliegtuigen geweest. Die worden onderschept op grote afstand van dat luchtruim, in herkenningszones in het internationale luchtruim, te vergelijken met de Air Defence Identification Zone voor de Noord-Chinese kust waartegen Japan en VS recentelijk zo luidruchtig protesteerden.

Alles tezamen is het een artikel dat moet worden gekwalificeerd als ongegronde propaganda.

Nederlands-Indië

Bronnenonderzoek

Het siert S.L. van der Wal dat hij het in een ingezonden brief (25/8) voor zijn gelijknamige grootvader opneemt. Maar hij verliest uit het oog dat in 1969 de mogelijkheid bestond om met overheidssteun een instituut op te richten met enkele jonge, professioneel opgeleide historici, die zich zouden kunnen specialiseren in de naoorlogse geschiedenis van de Nederlands-Indonesische betrekkingen. De Rijkscommissie voor Vaderlandse Geschiedenis en Van der Wal zelf wilden dit tot mijn verbazing niet. Ik ben daartegen met onorthodoxe middelen ten strijde getrokken, maar tevergeefs. Zij gaven de voorkeur aan een veel bescheidener opzet en meenden dat voorrang diende te worden gegeven aan een door Van der Wal zelf ter hand te nemen bronnenpublicatie. Een karwei dat een kwarteeuw zou duren en tussentijds historisch onderzoek van deze periode niet aantrekkelijker maakte. Dat de bronnenpublicatie een belangrijk stuk werk was, staat buiten kijf. Ik heb dat ook zonder aarzelen erkend. Er had echter veel meer ingezeten: geschiedschrijving door een team van historici en niet slechts het selecteren, annoteren en uitgeven van documenten, hoe nuttig op zichzelf ook.

Cees Fasseur

Festival Oude Muziek

Monopoliepositie

Hoera, de Tweede Kamer heeft het voornemen het Festival Oude Muziek vast en substantieel te ondersteunen. Een stevige impuls voor de oude muziek in Nederland!

Toch maakt dit bericht mij maar ten dele blij. Het Festival Oude Muziek ressorteert onder de Stichting Organisatie Oude Muziek. De laatste 30 jaar heeft deze stichting via uitkoop de programmering voor zo ongeveer alle podia voor oude muziek in Nederland verworven, een ongekende monopoliepositie die in het reguliere bedrijfsleven ondenkbaar zou zijn.

Is dat erg? Ja, want de organisatie doet welbewust aan promotie van een vaste groep aan de organisatie gerelateerde musici. Dit is volgens mij niets meer of minder dan protectionisme.

Het staat een ieder vrij om een impresariaat te beginnen en de eigen stal met musici te promoten. Maar kenmerk van een impresariaat is nu juist dat het commercieel, dus zonder financiële ondersteuning van fondsen en overheden, moet functioneren.

Ondanks de al meer dan dertig jaar verslechterende concertmarkt hebben veel musici en ensembles op het gebied van de oude muziek lange tijd naast de Organisatie Oude Muziek kunnen overleven. De bloederige zeis van Zijlstra heeft overleven naast de OOM voor deze musici zo langzamerhand onmogelijk gemaakt.

Tijd om deze organisatie op zijn verantwoordelijkheid te wijzen en voorwaarden aan het eventueel nieuwe toegezegde geld te verbinden.

Freek Borstlap

Esmeralda

Pinochet nooit verkozen

Met verbazing las ik het commentaar Daarom is Esmeralda welkom (21/8), waarin de aanwezigheid van de Esmeralda bij Sail Amsterdam werd gerechtvaardigd. Het is het schip waarop tijdens de dictatuur van Pinochet tegenstanders werden gemarteld, verkracht en vermoord. Volgens NRC brachten immers veel Chilenen na de dictatuur gewoon weer hun stem uit op Pinochet. Dit ist feitelijk onjuist: er is na de dictatuur nooit meer gestemd op Pinochet. Hij is aangebleven als opperbevelhebber van het leger en werd daarna als ex-president automatisch senator voor het leven. Bovendien zou de Esmeralda op deze wijze weer de aandacht vestigen op de zwarte bladzijden uit de Chileense geschiedenis. Dan ben ik benieuwd of in het verlengde van dit argument het volgende grote, feestelijke publieksevenement georganiseerd zou kunnen worden in Auschwitz, opdat wij niet vergeten.

Usha Gopie

Open data

Privacy

De Nza weigert ziekenhuisrekeningen openbaar te maken (26/8). Dit tot ongenoegen van de Open State Foundation, die er met andere open data-evangelisten voor ijvert dat data uit de koffers van de publieke sector digitaal beschikbaar komen voor iedereen. Daar zijn goede redenen voor, als het gaat om, zeg, de overheidsbegroting of bijbaantjes van rechters. Maar veel informatie die overheden hebben, zegt wat over burgers. De burger staat die data niet vrijwillig af . Het is één ding dat een overheidsdienst voor een specifieke taak beschikt over uw ‘gepseudonimiseerde’ ziekenhuisrekening. Het is iets heel anders om die gegevens op internet te zetten. Omdat gegevens zó anonimiseren dat her-identificatie niet kan, vrijwel onmogelijk is. Omdat al die beetjes data samen een hele grote berg vormen, interessant voor dataminen en profileren. Omdat het belang bij transparantie prima anders gewaarborgd kan worden. Privacybescherming van burgers is altijd erkend als een rechtvaardig belang dat volledige openbaarheid aan banden legt. Data labelen als ‘anoniem’ moet niet leiden tot het grootschalig op internet gooien van overheidsdata, in de veronderstelling of hoop dat er enkel nuttige en wenselijke dingen mee gebeuren.

Mireille van Eechoud