Waarom is deze jonge, blanke vrouw plotseling zo snel?

Nederlandse media zijn lyrisch over Dafne Schippers (die vanmiddag de finale van de 200 meter loopt). Maar de internationale pers is zo positief nog niet, en een enkele krant plaatst vraagtekens bij haar prestaties.

Dafne Schippers kijkt naar het uitslagenbord in het Vogelnest, het atletiekstadion van Beijing. Lucy Nicholson/REUTERS

Het kennersoog van Ivet Lalova had in 2011, bij de internationale debuutrace van Dafne Schippers op de 200 meter, genoeg gezien. Zij herkende in Daegu in één oogopslag het megatalent van dat nieuwe, jonge Hollandse meisje. De Bulgaarse Europees kampioene op de 100 meter van 2012 zag op het WK in de Zuid-Koreaanse stad de toekomst van de sprint, beweert ze.

Niet om haar Nederlandse gesprekspartner naar de mond te praten, maar recht uit haar hart zei Lalova (31) gisteren, nadat ze zich als tijdsnelste op de valreep voor de finale van de 200 meter had geplaatst: „Luister goed wat ik zeg en reken me er ook op af: Dafne gaat de komende jaren de sprint beheersen. Heb je gezien hoe dicht ze op de 100 meter Shelly-Ann Fraser-Pryce naderde. Nou, dat zegt mij genoeg. Ik voorspel volgend jaar op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro goud op zowel de 100 als 200 meter. Volgens mij weet Dafne niet eens hoe goed ze werkelijk is.”

Lalova, die al menigmaal door Schippers is verslagen en vorig jaar in Zürich door haar als Europees sprintkampioene is onttroond, zet haar Nederlandse concurrente ongeclausuleerd op een voetstuk. Zo ver is de internationale pers nog niet. Vanzelfsprekend wordt haar talent herkend en wordt ze in zowel krantenverslagen als op radio en televisie geprezen om haar prestaties, maar de status van een wereldster is haar vooralsnog niet verleend. Daarvoor zal Schippers toch echt olympisch- of wereldkampioen moeten worden.

Neem de grootste Franse sportkrant l’Equipe. Die besloot na haar zilver op de 100 meter geen afzonderlijk verhaal aan de Hollandse te wijden. Marc Ventouillac, chef atletiek, is kort maar duidelijk in zijn commentaar. „Een goede sprintster, daarover geen discussie, maar geen wereldkampioen op de 100 meter. Dat werd Fraser-Pryce. Dus was zij het verhaal.”

Potverdomme wát een prestatie

Het Amerikaanse persbureau AP had wel een apart stuk over Schippers de wereld ingestuurd. Voor de Belgische schrijver Raf Casert was dat geen vraag. „Nee zeg, een blanke sprintster die zilver wint op de 100 meter, potverdomme wát een prestatie. Ik neem aan dat mijn stuk toch wel ergens ter wereld is gepubliceerd.” Inderdaad, was zijn artikel van zo’n 300 woorden onder andere terug te vinden in de Engelstalige krant Japan Times.

Het zou heden ten dage uitzonderlijk zijn als niet ergens in de media de opmars van Schippers wordt omgeven met vraagtekens. Zonder inhoudelijk rechtstreeks een link met doping te leggen, kopte de Duitse krant Die Welt: ‘Waarom is deze jonge blanke plotseling zo snel?’ In het zakelijke artikel kwam het woord doping niet voor, maar werd in een bijzin alleen gesignaleerd dat Schippers „de afgelopen jaar zichtbaar gespierder is geworden”.

In de Jamaicaanse pers krijgt Schippers zeker geen uitbundige recensies. Senior verslaggever Howard Walker van de Jamaica Observer heeft vanzelfsprekend de derde wereldtitel van Fraser-Pryce uitbundig beschreven. Schippers werd een voetnoot. Natuurlijk kende Walker Schippers voor hij naar Beijing kwam. Maar hij erkent ruiterlijk niet op zo veel Hollandse tegenstand te hebben gerekend. „En Shelly-Ann ook niet, want zij stak naar mijn smaak haar vinger wel erg vroeg in de lucht. Pas later besefte ze hoe akelig dicht Schippers haar was genaderd.”

Met het oog op de Olympische Spelen maakt de Jamaicaanse verslaggever zich weinig zorgen. Dan zal Fraser-Pryce zowel de 100 als 200 meter lopen. En winnen, hoor je hem denken. Mocht zij Schippers in Rio onverhoopt niet aankunnen, dan is er nog Elaine Thompson, die haar clubgenote Fraser-Pryce al een aantal keren heeft verslagen. Walker: „Maar zij mag van hun trainer in Beijing niet de 100 meter lopen. Ik denk om Fraser-Pryce te beschermen. In ruil daarvoor doet de wereldkampioene niet mee aan de 200 meter. De opzet is duidelijk: Fraser-Pryce goud op de 100 meter en Thompson op de 200 meter.”

Het Jamaicaanse feestje verstoren

Maar kan een Jamaicaans feestje, volgend jaar in Rio, niet ruw worden verstoord door Schippers? Walker reageert niet, maar lacht minzaam.

Allen Johnson, de Amerikaanse olympisch kampioen hordenlopen van 1996 in Atlanta en viervoudig wereldkampioen, ziet wel olympische kansen op de 100 en 200 meter voor Schippers. Hij zag haar in Beijing voor het eerst sprinten en was onder de indruk. „Zo jong en dan al zo goed, dan kan ze zeker olympisch kampioen worden, misschien al volgend jaar. Bijna Fraser-Pryce verslaan en op haar leeftijd 10,81 lopen, het is bijzonder. Haar start kan beter, maar haar techniek is fenomenaal, vooral op de laatste 40 meter. Schippers kan de 100 meter zeker in 10,7 lopen, en misschien wel in 10,6. Man, she’s really great.”