Column

Het kind staat hier voorop, niet de ouders

Nog even over de School of Understanding in Amstelveen. De nieuwe school die uitgaat van de persoonlijkheid van de leerlingen, van groei, niet van resultaten.

In januari hielden ze er een eerste informatieavond. Tweehonderd ouders luisterden naar de uitleg van de directie. Daarna luidde de eerste vraag uit de zaal: „Hoe gaan jullie om met hoogbegaafde kinderen?” De initiatiefnemers van de school keken elkaar aan. Help, daar gaan we.

„Hoogbegaafdheid is geen pedagogische term”, antwoordde directeur Klaas Degen diplomatiek. „Een kind is een kind, of het een IQ heeft van 90 of van 130.”

Die vraag is sindsdien op elke informatieavond gesteld. Altijd door blanke, hoogopgeleide ouders met een flinke dosis emancipatiedrang en een kind als hun betere ik. „Jammer”, zegt Degen, „dat zoveel basisscholen nu een klas voor hoogbegaafden hebben.”

In zijn lange schoolloopbaan heeft Degen gezien hoe ouders steeds bemoeizuchtiger werden en meer gingen neerkijken op de leerkrachten. „Scholen roepen het ook over zichzelf af, ze geven de ruimte. ‘Mijn kind is hoogbegaafd en jullie doen er niets mee’, zeggen ouders.” De School of Understanding gaat ook in dit opzicht van het kind uit – en niet van de verwachtingen van de ouders.

Dat kost soms even moeite. Stephanie van Dongen, juf van de groep 4- en 5-jarige kinderen: „Een vader zei op de eerste schooldag tegen zijn dochter: ‘Is dat nou je groepsleidster?’ Ik zei: ‘Ik ben hier de juf’.” Op haar vorige school was een moeder die zei: „Het kan niet dat ze een 8 heeft. We hebben zo goed geleerd gisteravond.”

Vorige week schold een jongetje van 8 zijn juf uit voor bitch. Wat zeg je, vroeg ze, maar hij weigerde het te herhalen. Of hij ’s middags even wilde langskomen. Dat deed hij niet. Maar toen Degen hem in het voorbijgaan vroeg of hij al bij de juf was geweest, zei het jongetje van wel. „Je bent niet bij de juf geweest”, zei Degen nadat die het had gecheckt.

Begin deze week nodigde de directeur de ouders uit. In alle staten. Hun zoon hád niet gelogen. „De juf moet haar excuus aanbieden”, zei hij de vader. „Zij zei dat ze ‘bitch’ hoorde, maar dat heeft ze verkeerd verstaan.”

‘Als de juf reden heeft om een kind op zijn gedrag aan te spreken, dan doet zij dat”, antwoordde Klaas Degen. „Zo blijven wij dat doen.” Daarop besloten de ouders hun twee kinderen onmiddellijk van school te halen.

„Dat Klaas voor het team is gaan staan, voelt veilig”, zegt de juf.

Deze week schoot een jongetje van 8 bij het voetballen naast en hij werd door een klasgenoot uitgelachen. Daarop gaf het jongetje de klasgenoot een klap in zijn gezicht.

De ouders van het slaande jongetje kwamen naar school, maar spraken hun zoon aan. „Ik wil niet dat je dat doet”, zei zijn moeder. Thuis had hij erover nagedacht en ’s avonds een briefje geschreven. Dat lag vanochtend op Degens bureau: „Hallo meester Klaas”, stond erin. „het spijt me wat gisteren is gebeurd. Ik ben er ook van geschrokken. Ik zal het niet meer doen.”

„Wat fijn dat je dat briefje hebt geschreven”, zei de juf tegen het jongetje.