Moeizaam in de traditionele mal van de romcom

Het eerste half uur van Trainwreck zit vol platte seksgrappen. Dat was lange tijd exclusief voorbehouden aan komedies met mannen, maar sinds het succes van Bridesmaids zijn grofgebekte vrouwen geen uitzondering meer. Comédienne Amy Schumer bouwt voort op die trend. Als haar personage dat ook Amy heet naar bed gaat met een man en ziet dat hij nogal groot geschapen is vraagt ze: “Heb je al eerder geneukt? Waar ligt ze begraven?”

In de proloog leren een nog jonge Amy en haar zusje van hun vader dat monogamie niet realistisch is: „Je wilt toch niet je hele leven met maar één pop spelen, toch?” Een advies dat Amy goed in haar oren heeft geknoopt, in tegenstelling tot haar zus die braaf getrouwd is met een saaie maar betrouwbare man. Amy geniet van haar vrijgezellenbestaan met veel dronken onenightstands. Zij is redactrice bij een mannenblad dat elke week gevuld wordt met artikelen als ‘You’re not gay - She’s boring’. Ze krijgt de opdracht Aaron te interviewen, een arts die sporters begeleidt en opereert. Uiteraard hebben de twee een klik, wat haar bindingsangst nog groter maakt. Ondertussen zorgt ze ook nog voor haar lompe vader die MS heeft.

Het scenario voor Trainwreck werd door Schumer geschreven en bevat autobiografische elementen. In plaats van die elementen als basis te nemen en uit te vergroten, koos regisseur Judd Apatow (Knocked Up, This is 40) ervoor om het verhaal in een traditionele romkom-mal te gieten, met teleurstellend resultaat. Wat begint als tegendraadse komedie over een drinkende, blowende, niet monogame vrouw die haar moeizame seksleven met veel cynische humor weglacht, eindigt als het tegenovergestelde. Teleurstellend.