Van een held wil iedereen iets

Jasper Schuringa werd een held toen hij een terrorist in een vliegtuig overmeesterde. Hij was bang dat de overdadige aandacht zijn leven zou beïnvloeden.

Jasper Schuringa in 2010 foto ANP

Wat vier mannen gisteren overkwam toen ze door de Franse president Hollande werden geëerd als dank voor hun heldhaftige optreden afgelopen vrijdag tegen een terrorist in de Thalys, overkwam de Nederlander Jasper Schuringa bijna zes jaar geleden. Hij werd overladen met eerbewijzen. „Wat de gevolgen zijn van hun daad, zullen deze mensen binnenkort merken. Ze worden gebombardeerd met aandacht”, zegt hij.

Op Eerste Kerstdag 2009 vloog de toen 32-jarige Schuringa van Detroit naar Miami, toen hij in het vliegtuig een terrorist overmeesterde die een bom in zijn onderbroek had verstopt. Het was de Nigeriaanse zelfmoordterrorist Umar Farouk Abdulmutallab. Een heldhaftig optreden van Schuringa. Maar, zegt hij: „Het verschil tussen ingrijpen en verlamd niets doen hangt vooral samen met het tempo waarin je beseft wat zich aan het afspelen is. Het is een kwestie van snel denken. Ik begreep meteen: dit is erg, en greep in, ongeveer zoals je ook zou doen als je kind in het water valt.”

Schuringa, die een videoproductiebedrijf runt in Amsterdam, vertelt dat hij sinds het incident niet zo zeer last heeft ondervonden van de crisissituatie in het vliegtuig als wel van de reusachtige aandacht van de media daarna. „De ene dag ben je passagier, de volgende dag een held. Iedereen wil iets van die held. De persoon is minder belangrijk. Het idee van een held is voor de gemeenschap belangrijker dan de persoon zelf.”

De aandacht van de media luwde niet. „Ik ben jarenlang platgebeld door de media. Steeds opnieuw. Een jaar na de gebeurtenis. Het moment dat de verdachte terechtstond. En steeds opnieuw als er iets mis is met een vliegtuig. En nu dit weer.” De aandacht heeft Schuringa lange tijd gehinderd in het verwerken van de gebeurtenis zelf. „Na een periode van rust dacht ik er niet meer aan. Je wilt het vergeten, je wilt verder met je leven. Maar dan werd ik weer gebeld, en kreeg ik wéér een klap in het gezicht. Zo voelde dat. Bij mij liep het zo uit de hand, dat het angstig werd. Je blijft herinnerd worden aan die enorme aandacht. Daarom had ik eigenlijk besloten om helemaal nooit meer iemand van de media te woord te staan.”

Nu wil hij toch deze krant wel te woord staan. „Dit is het eerste interview dat ik in jaren geef. Ik doe dit nu, vanuit een onbewust gevoel, ik geloof omdat ik het zo mooi vind dat er nu eens iets goed afgelopen is. Ik ben blij dat ze het hebben geflikt.” Schuringa hoopt dat de helden van de Thalys niet onder de aandacht bezwijken. „Ik ben zelf helemaal geen persoon die graag in het middelpunt van de belangstelling staat. Ik ben erg gesteld op mijn privacy. Maar misschien houden deze mensen wél van aandacht.”

Schuringa is lange tijd bang geweest dat de overdadige aandacht zijn leven zou beïnvloeden. „Maar ik ben gelukkig dezelfde gebleven. Er is niet veel veranderd. Daar ben ik blij om.”