Doctor Schäuble zit achter Frankrijk aan, waarschuwt Varoufakis

De Griekse oud-minister Varoufakis was gisteren te gast bij de linkervleugel van de Parti Socialiste. Zijn boodschap: in het Duitse Europa is Frankrijk onmachtig geworden.

Het onthaal is dat van een popster, het decor het Franse platteland. Als Yanis Varoufakis diep in de Franse Bourgogne arriveert bij het socialistische ‘Fête de la Rose’, verdringen fotografen en tv- ploegen elkaar om tussen de regenbuien door een glimp van de gewezen Griekse minister op te vangen. Fans scanderen zijn naam, een enkeling wappert zelfs met een Griekse vlag.

„Yanis is de laatste hoop die Europees links heeft”, vindt het voormalige gemeenteraadslid Robert Millet uit een belendend dorp. De oudere man draagt een feesthoedje met pluim dat volgens hem traditioneel Grieks is. „We moeten Yanis koesteren”, zegt hij. „Zijn politieke val is het symbool van de Duitse almacht in Europa”, meent de kalende Michel Jacquemard, die hoopt een handtekening te krijgen van de Griek.

Varoufakis is vanuit Athene naar de Bourgogne gehaald door de minstens zo flamboyante Franse oud-minister van Economie Arnaud Montebourg. Hij is de laatste jaren de drijvende kracht achter het Feest van de Roos, de informele opening van het politieke seizoen van de linkervleugel van de regerende Parti Socialiste (PS). Net als zijn eregast Varoufakis kent hij het effect van de politieke provocatie tot in de finesses.

Toen vorig jaar hier in Frangy-en- Bresse – een vlek op de kaart met kerk, boulangerie en boucherie – behalve Montebourg nog twee zittende ministers het economisch beleid van de regering-Valls hekelden, leidde dat direct tot een kabinetscrisis. Een dag na de toespraken tegen het volgens Montebourg „funeste” Franse bezuinigingsbeleid, liet Hollande Valls een nieuwe regering zonder de dissidenten samenstellen.

„Het is duidelijk dat Frangy en Athene iets gemeen hebben”, glimlacht de in zwart gestoken Varoufakis met Montebourg aan zijn zijde. Het verplichte staatsieportret van François Hollande hangt, oh symboliek, een beetje scheef: zijn economische beleid ligt bij de linkervleugel van zijn eigen PS zwaar onder vuur.

Streng bezuinigingsbeleid „streeft zijn doel voorbij en is economisch onhoudbaar”, zegt Varoufakis nog maar eens. Maar hij wil de Fransen bovenal informeren dat de Duitse onverzettelijkheid in de onderhandelingen van vorige maand niet zozeer over Griekenland ging, maar over Frankrijk zelf. „Doctor Schäuble” wil Griekenland uit de eurozone „om Frankrijk te pakken”, zei hij vooraf in Le Monde. „De Franse verzorgingsstaat, de arbeidswetgeving, de staatsbedrijven zijn het werkelijke doel van de Duitse minister.” Griekenland is slechts „een laboratorium”, Frankrijk volgt.

En daarom, verklapt hij tijdens een toespraak op een modderig sportveld, stond de Franse minister van Financiën Michel Sapin het toe dat Griekenland „capituleerde” in Brussel. Frankrijk is „een land dat niet in een strikte bezuinigingspolitiek gelooft en dat ook niet heeft toegepast, maar het was bang zich ten guste van Griekenland uit te spreken”, aldus Varoufakis. Frankrijk is in het Duitse Europa „onmachtig” geworden en Sapin zelf zou tegen hem hebben gezegd dat „Frankrijk niet meer is wat het was”.

Met „progressief Europa” hoopt Varoufakis de Europese instellingen, de Eurogroep in het bijzonder, te democratiseren. Montebourg, die nu in het bedrijfsleven werkt maar volgens zijn entourage nog altijd presidentiële ambities koestert, schenkt voor de gelegenheid een ‘Cuvée Europe’. „Maar de vraag is wie vanuit Frankrijk op hetzelfde niveau als Varoufakis staat”, sombert voormalig PS-lid Cathérine Saintagne met een glas van die wijn in de hand.

Links Frankrijk is verdeeld, een brede en jonge beweging als Syriza bestaat hier niet; het Front National slokt alle proteststemmers op. „We hebben iemand als Varoufakis nodig om links weer een goed imago en enige dynamiek te geven”, zegt Saintagne. „Of juist nog meer bezuinigingsbeleid”, zegt de zestiger Alain Juliéron. „Want de Franse jeugd is vergeleken met Griekenland een beetje verwend.”