De eerste dag Lowlands: dit waren de hoogte- en dieptepunten

Fans van Limp Bizkit tijdens de eerste dag van de 23e editie van Lowlands. Foto: ANP / Ferdy Damman

NRC is op Lowlands en bespreekt de hoogte- en dieptepunten, met vandaag een terugblik op vrijdag, die met Limp Bizkit en Underworld een hoog nineties-gehalte had. Ging iedereen nog steeds los op Nookie, of gingen we toch maar zweven bij Hudson Mohawke?

Lowlands is voor het eerst in jaren niet uitverkocht. Daarnaast is het terrein op donderdag al opengegaan, de Grolsch heet ineens de Heineken en er is een veldje waar bezoekers in alle rust aan het water kunnen bijkomen. Oh, en er worden 180.000 wespen weggejaagd - fijn voor het barpersoneel dat duizenden colaatjes moet tappen en natuurlijk voor de bezoekers van de 23e Lowlands-editie.

Stroeve opening, Shamir zorgt voor hoogtepunt

En, hoe was het gisteren? NRC-muziekrecensent Hester Carvalho was erbij. De openingsact van de Amerikaanse zanger/gitarist Curtis Harding kon haar niet bekoren:

“Zijn bekendste nummer, Keep On Shining, was in lichte mate opzwepend. Maar de covers van Ain’t No Sunshine en California Dreaming (‘All the leaves are brown and the sky is grey’) klonken stroef.”

Bekijk de In Beeld-serie van Lowlands:


Enthousiast is Carvalho daarentegen over 20-jarige Shamir. Zijn act vormde voor haar het hoogtepunt van de eerste Lowlands-dag:

“Shamir Bailey - alias Shamir - uit Las Vegas, veroverde vrijdag een klein maar uitgelaten publiek. Shamir, met a-symmetrisch, lang kapsel, leek nog verlegen op het podium maar is trefzeker in zijn zang. Zijn uitzonderlijke hoge, wendbare stem, behalve dansbaar ook gevoelvol, werd begeleid door een drummer, achtergrondzangeres en keyboardspeelster die haar keyboard liet klinken als een broeierig orgel. De warmbloedige elektropop van liedjes als Vegas en Demon, van zijn eerder dit jaar verschenen debuut-cd Ratchet werden gaaf en opwindend uitgevoerd.”

‘The Regular’ van Shamir:

Stick it up your… meh

Limp Bizkit is twintig jaar later wel afgelopen, vindt Carvalho. Hun optreden vormde voor haar het dieptepunt:

“Ze creëerden een moshpit als een leeuwenkuil en lieten de voeten van de aanhang roffelen, maar de rapzang en mitrailleurriffs van Limp Bizkit klinken twintig jaar na hun conceptie sleets.”

Vooruit dan, nog een keer springen op Nookie:

Lees ook de reportage van Carvalho in NRC HandelsbladDe damp sloeg van de snaren