Op Lowlands draaien doe je niet zomaar even

Rolinde Hoorntje spot trends en tipt Deze week over het niet-uitverkochte Lowlands en dj Patrice Bäumel die er massahysterie wil opwekken in de Bravo-tent.

Lowlands heeft het dit jaar niet makkelijk. Gespreksonderwerp bij de waterkoeler is niet meer wanneer, maar of je gaat. Een dag voor aanvang zijn er nog 10.000 kaarten te koop, camping zes en zeven blijven dicht en ja-knikkers en meehuilers roepen ‘och’ en ‘wee’ dat Lowlands ‘het’ niet meer heeft.

Het is te makkelijk om dat af te doen als een probleem met de line-up, al was het maar omdat het festival voorgaande jaren (2014 uitgezonderd) uitverkocht was voordat een groot deel van de line-up bekend werd.

Maar waar ‘het’ nou aan ligt – een almaar uitdijende festivalmarkt, een publiek dat steeds beter geïnformeerd raakt en liever een nieuw nichefestival om de hoek kiest - feit is dat er dit jaar heel veel artiesten op Lowlands staan die meer dan ‘de moeite waard zijn’, vergeleken met headliners van vorige uitverkochte edities (The Offspring anyone?).

Leren broek

Ja, er zijn oude heren, maar je jongere zusje mocht willen dat ze met zo veel sensualiteit een leren broek rockte als Underworld-zanger Karl Hyde (58) afgelopen voorjaar nog deed in Paradiso (‘Like i feeeeeel you’). En er is genoeg muziek van nu. Professioneel spaghettivreter en discocowboy Dollkraut speelt er zijn krimi-nostalgica voor het eerst met band. Dj-duo Optimo, Elias Mazian, Job Jobse, Patrice Bäumel en Motor City Drum Ensemble heb je misschien al vaker kunnen horen in Trouw – maar dat doet allerminst afbreuk aan hun kunnen. Juist niet, lijkt me!

Voor een groep staat de X-factor van het festival in ieder geval als een paal boven water: de artiesten zelf. „Een gig als Lowlands, daar ben ik in gedachten al weken mee bezig”, zegt dj Patrice Bäumel tijdens een interview bij hem thuis. Acht uur per dag is de producer en dj, vaste waarde in Trouw en daarvoor Club 11, deze dagen muziek aan het doorploegen op Spotify, Beatport en via linkjes van bevriende muzieknerds. De vangst:

gemiddeld vijf nummers per dag.

Reus

De Grote Vriendelijke Reus uit Dresden kwam ooit naar Nederland om de taal te leren, maar eindigde met een residency in Trouw, een diploma van de Red Bull Music Academy (2003), een platenlabel (EX), clubavonden (360, Black Magic en HiFi), debuutalbum (Vapour, op het Trouw-label) en meerder releases op het prestigieuze Kompakt op zak. Hij is net klaar met een nieuwe remix voor het Keulse houselabel. Alle tijd om te selecteren dus. Als producer maakt hij ruimtelijke muziek die het midden houdt tussen house en techno, tussen meeslepend en prikkelend. Neem zijn laatste single ‘The Vanishing’ – langgerekte synthesizermuziek die je in eindeloze cirkels meesleept, met flarden van mineurzang en punchy percussie die af en toe wordt opgevoerd als een motor. Het zwelt aan als progressive house, maar dan intelligent en indie. Als dj gebruikt hij muziek met dezelfde bedwelmende factor, met een voorkeur voor het experimentele en het transcendente. Techno for grown-ups, zo heeft hij het zelf weleens omschreven. Hij leerde zijn skills in Amsterdamse cafés als De Buurvrouw waar hij avond na avond stond te draaien voor vijftig euro met een zware platentas, nat van de regen. „De hard yards.” Dan leer je de Bravo-tent wel waarderen. Hij heeft een speciaal mapje, een Lowlands-mapje, vertelt hij, net zoals hij een Burning Man-mapje heeft en eentje voor Space, Ibiza, waar hij de dag na Lowlands naartoe vliegt.

Wat maakt een plaat een Lowlands-plaat? „Als het een hoog energielevel heeft en ook een beetje cross-over potentieel. Dat het niet een super puristische plaat is, maar eentje waar iemand uit de indiehoek ook wat mee kan. Zonder dat ik alleen maar bandjes ga draaien, want dat is absoluut niet het plan.”

Grote dansvloeren moeten meer energie toegevoegd krijgen, legt Bäumel uit. Dan gaat het ook eerder om de minder verfijndere dingen. Droge sounds, die komen met meer energie de speakers uit dan sounds die met veel galm zijn gemaakt – die galm komt door de zaal zelf.

Lowlands is iets waar hij al jaren van heeft gedroomd, zegt Bäumel, en ook precies die tent rond die tijd. „De Bravo was voor mij altijd quintessential Lowlands. Want het is groot, het geluid is echt heel erg vet en er heerst een soort massahysterie als het goed is. Ik vind het ook belangrijk om daar goed te staan.”

En dat zouden verwende neeknikkers in het achterhoofd kunnen houden, nu ze dit jaar nog de kans hebben om te gaan.

Lees ook: Lowlands moet zichzelf opnieuw uitvinden