Niks boven Groningen

In de trein van Arnhem naar Zwolle op zondag 9 augustus rond een uurtje of 9 ’s ochtends had ik het geluk om tegenover een leuke jongen te mogen zitten. Je had een blauw gestreept shirt aan, een enorme blauwe tas mee en het allerbelangrijkste, hele mooie blauwe ogen. Toen de conducteur langskwam leek het er even op dat hij je uit de trein zou schoppen, want je ov uit de middeleeuwen deed het niet meer. Ik schoot al in de stress – ik was er nog niet klaar voor om afscheid van je te nemen – maar jij lachte vrolijk en onbezorgd en kon toch zelfs nog meereizen tot onze eindbestemming, het mooie Groningen. Onze leuke gesprekken wil ik graag nog eens voortzetten onder het genot van een drankje in de stad, want jij bewees mij maar weer eens dat er niets boven Groningen gaat!