Na een uur is de lol eraf

Drie jaar terug zat animatiefilm Wreck-It Ralph vol nostalgie naar videospelletjes uit de jaren tachtig, dit jaar doet Pixels hetzelfde. De actiekomedie begint in 1982 met nerds die in de ban raken van klassiek geworden games als Pac-Man, Donkey Kong en Centipede. Sam doet aan een wedstrijd mee maar verliest nipt, waardoor hij denkt voor altijd een loser te zijn.

Dan schakelt het verhaal naar het heden en blijkt dat Sam (Adam Sandler) tv-installateur is en zijn beste vriend president van Amerika (huh?). Als de aarde wordt aangevallen door karakters uit de videogames van weleer komt hun kennis van die oude spelletjes van pas. Bovendien kunnen de nerds – dat zijn ze gebleven – indruk maken op vrouwen die min of meer als beloning dienen voor het redden van de wereld. Pixels doet weinig om het idee dat gamers seksistisch zijn onderuit te halen. De vreemdste nerd ziet zijn puberdroom verwezenlijkt als een schaars geklede heldin van pixels in vlees en bloed verandert. Dat ze niet praat, is geen probleem. Het begin is leuk, na een uur is de rek er flink uit. En dan moet je nog veertig minuten.