Brieven

Donkere blik op ouders

Uit het zomerinterview dat NRC publiceerde (14/8) blijkt dat schrijfster Nicolien Mizee extra inzet op de inhoud van een tweetal van haar boeken. Daarin worden allerlei familie-intimiteiten en karaktereigenschappen van haarzelf en haar familieleden beschreven, vertekend en aangevuld in een bijzonder negatieve setting. Wat haar ouders betreft zonder mededogen. De boeken werden al door eerdere depressies beïnvloed. Het fictieaspect in de boeken verdwijnt uit het zicht. De kwalificaties voor haar ouders in het interview zijn vijandig. Verder schrijft zij: „ik denk dat ik de vader – en dat is ook mijn vader, dat is redelijk één op één – minder hard val omdat hij gewoon deed waar hij zin in had.” Hier, en in het verdere geestig geschrijf, klinkt niets door van normbesef en volwassenheid. Mogelijk kan de schrijfster eens proberen ook de positieve kanten te zien. Ouders stellen veelal het belang van hun kinderen voorop.

Zomeravondgesprek

Wij kunnen verder kijken

Merkwaardige uitlating van Joost Eerdmans, dat als het volk het zou mogen zeggen, de belastingen worden afgeschaft en het openbaar vervoer gratis is (15/8). Ik betwijfel of dat iets is dat het volk wil. Zo dom en inhalig gedraagt het zich toch niet?

Het volk wil serieus genomen worden. De mensen willen politici met opvattingen die er toe doen, met meningen gevormd door ervaring en inzicht. Echt, wij kunnen verder kijken dan opportunisme, als het maar wel met lef wordt uitgelegd.

Henk Hospers

Correcties en aanvullingen

Overwinning

In het commentaar De Rus schoont schoolboek op (12/8, p. 2) werd melding gemaakt van de vijfenzeventigste verjaardag van de ‘Overwinning’ op het fascisme in Rusland. Bedoeld werd: de zeventigste.