Wie betaalt Sail, en wie verdient er geld mee?

Sail, het grootste nautische evenement van Europa, kost 20 miljoen euro en is gratis. Hoe kan dat? Omdat bedrijven graag meebetalen.

Alleen een zitplaats bij de muziek kost geld. Voor een stoel bij een van de vijf concerten in de Sail Music Marina, van het Concertgebouworkest (morgenavond, 79 euro voor een golden seat inclusief een glas champagne) tot K3 (zondagmiddag), moet u een kaartje kopen. Maar de rest van het grootste publieksevenement van Nederland is gratis toegankelijk. Directeur Erwin van Lambaart: „Iemand die zijn eigen boterhammen meeneemt kan de hele dag genieten zonder dat het hem iets kost.”

Oud-musicalproducent Van Lambaart is directeur van evenementenorganisatie ACE Concepts & Events. Hij is ook directeur van Sail Event Partners (SEP), de nieuwe organisatie achter Sail. Tot en met de editie van 2010 zocht Stichting Sail per editie nieuwe partijen om mee samen te werken. De commerciële rondvaarten werden uitbesteed. Het maakte de financiering onzeker en ondoorzichtig. Voor de komende drie edities werkt de stichting samen met ACE en het Havenbedrijf Amsterdam, zelfstandig sinds april 2013 (met de gemeente Amsterdam als enige aandeelhouder). ACE en Havenbedrijf hebben allebei 47,5 procent van de aandelen van SEP, de Stichting Sail heeft 5 procent. Dankzij een financiële garantie van 2,5 miljoen euro van de twee commerciële partijen aan de stichting kon de stichting afspraken gaan maken en tall ships gaan uitnodigen. Inkomsten gaan in eerste instantie van SEP naar Stichting Sail, pas na een bepaald bedrag naar de twee commerciële aandeelhouders. Van Lambaart verwacht dat ACE en het Havenbedrijf pas bij de volgende edities geld gaan verdienen.

De organisatie van Sail kost twintig miljoen euro. De enige subsidie komt van de gemeente Amsterdam, 1,5 miljoen euro. De rest van de begroting, op inkomsten uit merchandising na, komt van het bedrijfsleven.

Bedrijfsleven in de brede zin: onder de sponsors zijn ook vier gemeenten, de provincie Noord-Holland en twee onderwijsinstellingen. De vijf hoofdsponsors – ING, Delta Lloyd, De Telegraaf, KPN en de Staatsloterij – betalen elk 500.000 euro. Daarnaast zijn ze prominent aanwezig in het programma, met eigen activiteiten op een eigen locatie. Volgens Van Lambaart dekt sponsoring, inclusief veel kleine sponsors, 40 procent van de kosten.

Een bijna even groot bedrag – 37 procent – komt van de arrangementen: bedrijven betalen voor een rondvaart-met-catering op een klassiek schip. De prijzen lopen op van 99 euro tot 339 euro per persoon voor een uitje op een luxe charterschip. Bijna 50.000 arrangementen zijn verkocht. De inkomsten zijn deels voor SEP, deels voor de scheepseigenaren.

Bij die verdeling gaat het mis, zegt Pouwel Slurink, directeur van rederij Naupar, marktleider in de chartervaart en met 18 schepen aanwezig op Sail. Bij sommige schepen gaat 60 procent van de inkomsten naar SEP. Als voorbeeld noemt hij de Admiraal van Kinsbergen, een schip in de categorie ‘luxe traditioneel charterschip’ voor 78 passagiers. Vier uur varen kost een bedrijf 19.500 euro exclusief BTW. Daarvan gaat volgens Slurink 11.700 euro naar SEP en 7.800 euro naar Naupar.

Natuurlijk, zegt Slurink, Sail biedt de klant een prachtige beleving rondom het varen. Maar deze wijze van financieren zet het varen zelf te veel onder druk. Slurink: „Geen ander evenement gaat over een afdracht van 50 procent heen. Scheepseigenaren vragen zich af: wil ik dit nog wel?”

Volgens Van Lambaart is de 60/40-verdeling „totale onzin”. Hoeveel de scheepseigenaren wel afdragen wil hij niet zeggen omdat hij geen contracten openbaar mag maken. Ook de bandbreedte kan hij niet aangeven, omdat er te veel variabelen in het spel zijn. Van Lambaart: „Augustus is een slechte periode voor de chartervaart, zonder Sail hadden ze deze extra inkomsten niet. Bovendien: ze hoeven niet mee te doen. Maar ik ben er trots op dat ze er zijn.”