Soms net iets té beschaafd

De Britse Lianne La Havas ontworstelde zich in de drie jaar tussen haar debuut en de opvolger daarvan aan het imago van aarzelende soulzangeres. Op het nieuwe Blood is La Havas een geraffineerd chanteuse. Haar stem klinkt voller, de begeleiding gesoigneerd. La Havas houdt het tempo rustig, zodat de breed uitgemeten instrumentaties – atmosferische elementen, subtiel ploppende bassen, tinkelende triangels – zich in al hun luister ontvouwen.

Er zijn een paar hoogtepunten, zoals het door zijn traagheid juist sensuele ‘Wonderful’. ‘Green & Gold’ is een prachtig verhaaltje over haar 6-jarige ik, die in de spiegel kijkt en zich afvraagt hoe het leven zich zal ontrollen, en tegelijk nadenkt over haar achtergrond. La Havas’ stem krult en golft en treft ook de halve noten nauwkeurig. Die stem is soms te beschaafd. Dan is de bevlogenheid in de tekst en muziek groter dan die in haar zang.